LEVENSBERICHT 



P. B L E E K E R. 



DOOR HKMZELVEM. 



Sedert lang ligt achter mij het keerpunt, waarop de 

 mensch teruggaat, zooal niet in streven, dan toch in ver- 

 mogen en krachten dat streven te verwezenlijken. Gevor- 

 derde leeftijd brengt met zich neiging tot terugzien op den 

 afgelegden levensweg, behoefte aan herinnering hoe het leven 

 werd besteed, een natuurlijk verlangen dat de balans des 

 oordeels van eigen streven en handelen gunstig moge door- 

 slaan voor eigen bewustzyn, en de wensch dat de critiek 

 der buitenwereld daarmede instemme. 



Wie als autobiograaph optreedt, is onmogelijk onpartijdig 

 waar het geldt waardeering van eigen werken en streven. 

 Eene autobiographie is uit den aard der zaak deels lofrede, 

 deels pleitrede. Uit den aard der zaak ook legt men niet 

 open voor 't publiek, wat men verholen wenscht, 



Eene autobiographie kan dus ook niet anders zijn dan een 

 deel van het beeld dat men te schetsen wenscht. Het andere, 

 minder schoone, misschien volstrekt niet schoon e deel, is er 

 onzichtbaar. 



