( 20 ) 



II. 



Bij mijne benoeming tot militairavts werd mij als voor- 

 loopige standplaats aangewezen Harderwijk, waar ik bij het 

 militair hospitaal dienst zou doen totdat mijn vertrek naar 

 Indië zou zijn bepaald. 



Dat vertrek had plaats op het einde van October 1841. 

 Een kaagschip was bestemd het detachement waartoe ik be- 

 hoorde over te brengen van Harderwijk naar ïïellevoetsluis, 

 waar het fregat Prins van Oranje gereed lag het te ontvan- 

 gen voor het transport naar Batavia. 



De reis begon onder weinig gunstige voorteekeneu, en on- 

 der weinig aangename omstandigheden. Het verblijf voor het 

 detachement gedurende den overtocht naar Hellevoetsluis was 

 het ruim der kaag, belegd met stroo en waar de afscheiding 

 der officieren van de manschappen slechts bestond uit een 

 lossen zeildoekschen wand. Reeds op de Zuiderzee werd de 

 kaag door storm beloopen, en kreeg zooveel water binnen 

 dat het strooleger van officieren en manschappen geheel door- 

 weekt werd. Een tweede storm op het Haarlemmermeer deed 

 de kaag stranden, en nadat zij met veel inspanning vlot ge- 

 worden was, raakte zij in de Maas nogmaals aan den grond. 

 Na een reis en een logies op nat stroo van vier dagen kwam 

 ik ziek aan boord van de Prins van Oranje. Deze bodem 

 naar Brouwershaven gesleept, werd door tegenwind en stormen 

 nagenoeg een maand lang verhinderd uit te zeilen, en toen 

 hij eindelijk nauwelyks het anker had gelicht, door een hevigen 

 storm geteisterd en met vernieling op de Hollandsche kust 

 bedreigd. Nauwelijks eenige dagen op zee brak een oproer uit 

 onder de militairen van het detachement, dat slechts door de 

 energie der officieren spoedig en beslissend werd onderdrukt. 



Maar hiermede ook was de rij der tegenspoeden afgeloo- 

 pen en werd de reis kalm voortgezet. Den 10'^eu Maart 1842, 

 na een reis om de Kaap van 110 dagen, liet de Prins van 

 Oranje het anker ter reede van Batavia vallen, eii begon 

 mijne loopbaan in Nederlaiidsch Indië. 



