{ 21 



III. 



De benoemingen destijds tot officier van gezondheid voor 

 Indië luidden »bii de land- en zeemacht", en het lot was mij 

 al dadelijk gunstig, daar ik kort na mijne aankomst in Indië 

 geplaatst werd by de landmacht, en wel bij het garnizoen 

 te Weltevreden. 



Batavia was toenmaals nog de eenige plaats in Nederlandsch 

 Indië, waar Europeesche beschaving en wetenschap eenigszins 

 redelijk waren vertegenwoordigd. Daar bloeide de eenige we- 

 tenschappelijke instelling waarop Nederlandsch Indië toen 

 mocht bogen. Daar bloeide toenmaals ook het Tijdschrift voor 

 Nederlandsch Indië, het eenige wat toen in Indië bestond. 

 En ik achtte mii derhalve gelukkig, door mijne plaatsing te Ba- 

 tavia in de gelegenheid te zijn, in aanraking te komen met de 

 trouwens weinige personen die zich op wetenschappelijk ge- 

 bied bewogen. 



Eene bijzondere omstandigheid gaf aanleiding, dat mijne 

 voorloopige plaatsing te Batavia in eene meer duurzame werd 

 veranderd. 



De geneeskundige dienst in Indië was, in 1842, op eene 

 veel geringere leest geschoeid, niet zoozeer wat talrijkheid 

 van personeel en posten betreft, als wel de hoofd administratie. 

 De chef was, even als thans, niet alleen hoofd van den mi- 

 litair-, maar ook van den civiel -geneeskundigen dienst, maar 

 zijn bureel of zijn staf, thans samengesteld uit een hoofd- 

 officier en eenige subalterne officieren en ambtenaren, bestond 

 toen eenvoudig uit een kommies en een klerk. 



Het lot viel mij te beurt de eerste officier van gezondheid 

 te zijn die als adjudant aan den chef werd toegevoegd. Door 

 deze betrekking, die mij nagenoeg den geheelen dag bond aan 

 het bureel en aan arbeid van administratieven aard, bleef 

 weinig tijd en gelegenheid over om mij aan de wetenschap 

 te wyden, doch ik was er door verzekerd te Batavia te 

 kunnen blijven, en mij daar voor zelfstandige uasporingen 

 voor te bereiden. 



