( 29 ) 



In 1849 weid door Dr. W. Bosch voorgesteld, de oprich- 

 ting te Batavia van een geneeskundige school voor Inlanders. 

 Tot dien tijd toe was er geen sprake van eigenlijke inlaud- 

 sche geneeskundigen. Wat men geneeskundige practijk zou 

 kunnen noemen, wns in handen van inlandsche vrouweji, 

 zoogenaamde doekoens, die geenerlei opleiding hadden ge- 

 noten. In de behoefte aan geneeskundige hulp onder de 

 millioeneu inboorlingen werd slechts nu en dau, bij hevige 

 epidemieën, eenigermate voorzien, door van wege het gou- 

 vernement daarvoor tijdelijk afgezonden Europeesche genees- 

 kundigen. 



Door de opleiding van zoons van inlanders van rang 

 aan de groote hospitalen wilde men de eerste schrede zetten 

 op den weg van voorziening in geneeskundige hulp aan 

 inlanders door inlanders. 



Dr. Bosch wenschte die opleiding aan mij op te dragen 

 en daarin lag een der redenen van mijne wederplaatsing te 

 Batavia, waar ik, na tweejarige afwezigheid, in 1849 terug- 

 kwam. 



V. 



Te Batavia kon ik mij weder meer gezet wijden aan ich- 

 thyologische nasporingen. Maar er rustte nu een taak op 

 mij die ik moest trachten te vervullen. Ik had in 1848 stout 

 weg aan de Regeering verklaard, dat ik de kracht in mij 

 gevoelde, de wetenschap in Indië te doen herleven. De tijd 

 was nu daar te toonen, dat het mij althans niet ontbrak aan 

 goeden wil een hooger leven op te wekken. 



Het Bataviaasch Genootschap had gemeend, na mijne ver- 

 wijdering van Batavia, mijne plaats als Secretaris niet te 

 moeten vervullen, zoodat ik na mijne terugkomst dadelijk 

 weder als zoodanig kon optreden. De verhandelingen van 

 het Genootschap werden van nu af talrijker en in lijviger 

 vorm uitgegeven. De 22ste tot 26ste deelen bevatten vrij talrijke 

 bijdragen van ichthyologischen aard, door welke ik wenschte 

 te doen blijken van belangstelling in 's Genootschaps bloei. 



