( 31 ) 



waren veranderd en verdeeling van arbeid was gebleken 

 noodig te zijn. In het begin van de tweede helft der eeuw 

 waren toereikende krachten in Indië aanwezig, om van de 

 oprichting van zusterinstellingen naast het Bataviaasch Ge- 

 nootschap goede uitkomsten te mogen verwachten. Üe vier 

 jaren bloei van het Natuur- en geneeskundig archief' hadden 

 bewezen, dat althans eene instelling uitsluitend aan de natuur- 

 wetenschappen gewijd, alleszins kans op levensvatbaarheid 

 zou aanbieden. Mannen als F. Junghuhn, J. K. Hasskarl, 

 C. M. ScHWANER, H. ZoLLiNGER, P. A. Barou Melvill van 

 Carnbee, H. D. A. Smits en nog enkele anderen, die toen in 

 Indië bloeiden, stonden daar als zoovele Avaarborgen dat het 

 aan stof tot den opbouw en het in stand blijven van een 

 genootschap voor de natuurwetenschappen niet zou ontbreken. 



Deze overwegingen waren de aanleiding tot de oprichting 

 van de Koninklijke Natuurkundige Vereeniging in Neder- 

 landsch Indië, waartoe in Juli 1850 werd besloten. Ik heb 

 het steeds als een voorrecht beschouwd, als President en 

 Hoofdredacteur, gedurende een tiental achtereenvolgende 

 jaren, de Averkzaamheden dier instelling te mogen leiden. 

 Dat zij vruchtbaar werkte, getuigen de 22 deelen van haar 

 Tijdschrift en de 8 deelen verhandelingen die zij in het 

 eerste tienjarige tijdvak van haar bestaan, tevens het laatste 

 van mijn verblijf in Indië, het licht deed zien. De uitkom- 

 sten mijner zoölogische nasporingen in Indië zijn voorna- 

 melijk in de werken dier vereeniging nedergelegd. 



Het glansrijk slagen der Natuurkundige Vereeniging reeds 

 dadelijk na haar optreden had eene algemeene o,) wekking op 

 wetenschappelijk gebied ten gevolge. 



Het Bataviaasch Genootschap meende by de jeugdige zus- 

 ter niet te mogen achterblijven. 



Reeds in 1849 had ik voorgesteld eene reorganisatie van 

 het Genootschap, waarbij het gesplitst zou worden in Afdee- 

 lingen aan bijzondere groepen van wetenschappen gewijd; 



