( 32 ) 



maar men oordeelde mijn plan ontijdig, onpractiscli en de 

 verwezenlijking er van eene utopie. 



Van dat oordeel was men reeds eenigermate teruggekomen 

 na de vestiging der Natuurkundige Vereeniging, en nadat de 

 plannen gerijpt waren en tot uitwerking kwamen tot oprich- 

 ting van afzonderlijke tijdschriften aan de geneeskundige en 

 rechtswetenschappen gewijd. Maar voor het Genootschap was 

 de tijd toen voorbij, om het geheel der wetenschap te blijven 

 omvatten. 



?Iet Genootschap achtte het toen zijn taak, zich meer uit- 

 sluitend te bewegen op het gebied der taal-, land- en vol- 

 kenkunde van Neêrlandsch Indië en verwante takken der 

 wetenschap. Het Indisch Archief was na een tweejarig be- 

 staan zijn voorgangers gevolgd, en het Genootschap besloot 

 op mgn voorstel, zelf een tijdschrift op te richten gewijd aan 

 de Indische ethnologie en linguïstiek. 



Alhoewel ik een der redacteuren was van dit nieuwe or- 

 gaan der wetenschap, bleef de bijzondere leiding er van in 

 meer bevoegde handen dan de mijne; maar mijn doel was 

 bereikt, het nieuwe tijdschrift aan het Genootschap te ver- 

 binden, en het daardoor een duurzaam leven te verzekeren. 

 Terwijl ik dit schrijf, ruim een vierde eeuw na de oprichting, 

 bloeit dat tijdschrift nog onverzwakt en werpt nog steeds 

 ruimschoots vruchten af. 



Het voorbeeld door de beoefenaren der natuurwetenschap- 

 pen gegeven, werd door de geneeskundigen gevolgd. In 1852 

 kwam tot stand de Vereeniging ter bevordering der genees- 

 kundige wetenschappen in Nederlandsch Indië. Ook deze 

 besloot tot het uitgeven van een tijdschrift, dat sedert onafgebro' 

 ken is blijven bestaan en thans reeds een aantal deelen telt. 



De Natuurkundige Veeniging besloot in 1853 het initiatief 

 te nemen om der nijverheid in Indië een hoogere vlucht te 

 geven, door het in 't leven roepen van eene Tentoonstelling 

 van nijverheid en landbouw te Batavia. Als lid der commissie 



