(40) 



zich spoedig een gevestigdeu naam verworven. Zij gaf ge- 

 middeld jaarlijks twee deelen uit van haar Tydschrift, doch 

 de toevloed aan bijdragen was reeds in 1856 zoo groot, dat 

 z^ besloot, behalve het tijdschrift, nog uit te geven bundels 

 verhandelingen, vier van welke van 1856 tot 1860 het licht 

 zagen. In dit laatste jaar had zij haar toppunt van bloei 

 bereikt, doch zij heeft niet opgehouden nuttig werkzaam te 

 zyn, en gaat ook thans nog voort met het uitgeven van haar 

 tijdschrift. 



De staatkundige eu maatschappelyke toestand van Indië 

 en zijn verhouding tot Nederland waren tot het jaar 1860 

 veel verschillende van de tegenwoordige. Wel was reeds toen 

 in veel verbetering gekomen, en waren meer vrijgevige begin- 

 selen van bestuur in toepassing gebracht, maar de begonnen 

 hervorming achtten velen te schoorvoetend, te halfslachtig 

 en onvoldoende. Men verweet ook aan het moederland, dat 

 het niet aan Indië gaf wat rechtmatig daaraan toekwam, 

 en dat de belangen van Indië te zeer bleven lijden onder de 

 eischen van het batig slot. 



Ofschoon het niet in mijn richting lag mij op zuiver po- 

 litiek gebied te bewegen, wat trouwens mijn ambtelijke stel- 

 ling niet zou hebben toegelaten, vond ik mij in het jaar 

 1859 genoopt, ook mijnerzijds te trachten tot het in het 

 leven roepen van betere toestanden iets bij te dragen. 



De groote opstand in Britsch-Indië had ook in Neder- 

 landsch-Indië " groote bezorgdheid gewekt. De staatkundige 

 toestand van Indië zelf droeg niet weinig by de gemoederen 

 nog meer te verontrusten. De mislukkiug der eerste Boni- 

 sche expeditie en de moord van Bandjermasin hadden de 

 verslagenheid nog doen toenemen. Men vreesde eene cata- 

 strophe of althans een geweldige crisis, en men zag in den 

 Gouverneur-generaal Pahud den man niet om eene gebeurlijke 

 crisis te bezweeren. Men meende bovendien, dat het rader- 

 werk van het algemeen en gewestelijk bestuur slecht was 

 ineengezet, en vele gewichtige ambten bekleed werden door 

 personen meer door gunst dan door bekwaamheid daartoe 



