(43 ) 



geheel omvatte en voor een of enkele familiën van visschen 

 als monographisch volledig kon worden beschouwd. 



In Nederland vond ik niet terug het jeugdig, frisch, voort- 

 varend weteuschappelyk leven en streven, waardoor het Indië 

 van 1850 tot 1860 werd gekenmerkt. 



De wetenschappelijke krachten waren er talrijker en de 

 talenten grooter, maar er was eeue bedaardheid en kalmte 

 en eeu langzame gang van zaken op wetenschappelijk gebied, 

 die sterk afstaken bij wat ik in Indië had bijgewoond, liet 

 trof mij ook, vreemdeling als ik toen was in eigen land, dat 

 de maatschappij als het ware stond buiten de wetenschap; 

 dat zij er in het algemeen noch belang in stelde noch er 

 toe medewerkte, en haar eenvoudig overliet aan de geleerden. 

 In Indië was dat anders. Een stand van geleerden ontbrak 

 er geheel, en het was de kleine Europeesche maatschappij 

 zelve, ambtenaren, officieren en kooplieden, die de weten- 

 schappelijke beweging in het leven had geroepen, en zedelijk 

 en stoffelijk krachtig steunde. — Mijne ontgoocheling was 

 intusschen eene naïveteit. Uit den aard der zaak moesten 

 de toestanden in de oude Europeesche maatschappij anders 

 zijn, dan die in de overzeesche bezittingen, aan wie zij had 

 afgestaan deo overvloed van haar zonen, die in een als het 

 ware nieuwe wereld zich door werklust en energie baan 

 moesten breken, en op wie in den regel reeds op jeugdigen 

 leeftijd gewichtige plichten en groote verantwoordelijkheid 

 rustten. Indië was het land waar de self-made men een groot, 

 zoo niet het grootste deel der Europeesche maatschappij 

 vormden. In het oude Nederland waren de self-made men 

 de uitzonderingen. 



Sedert 1855 aan de Koninklijke Akademie van Weten- 

 schappen verbonden, nam ik, in Nederland teruggekeerd, een 

 meer werkzaam deel aan hare werkzaamheden, uit den aard 

 der zaak echter meer in het bijzonder aan die der Afdeeling 

 Natuurkunde. 



De Natuurkundige Afdeeling, hoewel toen, gelyk nog heden, 



