( 46 ) 



Den ichthyologischen rijkdom van het Museum had ik over- 

 schat, en ik vond er betrekkelijk slechts weinig indo-archipe- 

 lagische soorten die ik niet zelf bezat. De ichthyologische 

 verzamelingen waren overigens zeer onvoldoende gerangschikt 

 en voor een groot deel slecht gedetermineerd. Van de dui- 

 zenden exemplaren die ik reeds jaren te voren aan het Mu- 

 seum had verzonden, waren slechts zeer weinigen in de galeryen 

 geplaatst. De groote massa bevond zich nog in de magazijnen, 

 in dezelfde bokalen waarin ik ze had verzonden, en door na- 

 lating van verversching van spiritus gedeeltelijk in een niet 

 te besten toestand van bewaring. Toch bleef, wat het Museum 

 op ichthyologisch gebied bevatte een niet te versmaden bron 

 van studie, en wat ik tot de ichthyologische kennis van Ceylon, 

 van de West- en Zuid-Kust van Afrika en van Guyana heb 

 kunnen bijdragen, had ik grootendeels aan het Museum te 

 danken. 



Op mijn terugreis uit In die had ik te Parijs kennis ge- 

 maakt met den bekenden Zoöloog Guérin Ménevillb, den 

 invoerder der cynthia-teelt in Frankrijk. Hg vestigde mijn 

 aandacht op deze zaak en op het wellicht wenschelijke van 

 de invoering der volkszijdeteelt op Java. Bespreking dezer 

 aangelegenheid in Nederland leidde tot een opdracht, de cyn- 

 thia-teelt in Frankrijk te onderzoeken, en daarna de Regering 

 omtrent het overbrengen er van naar Indië te adviseeren. Ik 

 kweet mij van die opdracht in 1861, Rapport en advies zijn 

 opgenomen in het Tijdschrift voor Neêrlandsch Indië. 



Na de opheffing der Delftsche Academie meende de i lege- 

 ring in het leven te moeten roepen een afzonderlijke inrich- 

 ting, ten doel hebbende het onderwijs in de vakken welker 

 kennis van de voor Indië te bestemmen ambtenaren als 

 voorwaarde van benoeming werd gevorderd. Het voorstellen 

 van de organisatie dier inrichting werd opgedragen aan eene 

 Commissie bestaande uit de Hoogleeraren Roorda, Veth, 

 Rijke en mij als voorzitter. Deze inrichting werd gevestigd 

 te Leiden als Rijks instelling voor het onderwijs in de taal-, 

 land- en volkenkunde van Nederlandsch Indië en bleef bestaan 

 tot na de tot standkoming van de thans nog werkende wet 



