(4) 



schen schrijver, uit Batavia, Ko-tsing-tsang. Door dezen werd 

 HoFFMANN in de kennis van 't Chineesch ingewijd. Dewijl de 

 leermeester behalve zijne moedertaal geene andere kende dan 

 t Maleisch, was de leerling genoodzaakt zich hierop toe te 

 leggen. In de aanteekeningen, loopende over de maand De- 

 cember, komen ettelijke Maleische uitdrukkingen voor, alsook 

 proeven van Chineesche karakters. Aan dezelfde bron, de aan 

 teekeniugen, ontleenen wij de bijzonderheid dat IIoffmann in 

 Maart 1831 een aanvang maakte met de studie der Gram- 

 maire Chinoise van Abel Rémusat. Door de beoefening van 

 't Chineesch werd hij voorbereid tot die van 't Japansch. 



De taak, die v. Siebold den jongen taalgeleerde aanwees, 

 bestond hoofdzakelijk daarin, dat deze zich te belasten had 

 met de vertaling der Japansche bronnen, welke de eerste voor 

 de samenstelling van zijn groot beschrijvend werk over Ja- 

 pan, het bekende Nippon-Archiv, behoefde. Eenige kennis 

 van 't Japansch had v. Siebold zich gedurende zijn verblijf 

 in 't Rijk der opkomende zon verworven, doch op lange na 

 niet voldoende om 't philologisch gedeelte van 't werk op 

 zich te kunnen nemen. Hiertoe was de medewerking van 

 iemand als Hoffmann noodig. Wat den derden medewerker, 

 den bovenvermelden Chinees Ko-tsing-tsang betreft, deze ver- 

 vaardigde de in 't Archief op te nemen, op steen geteekende 

 Chineesche en Japansche teksten. 



Men behoeft geen kenner van 't Japansch te wezen, om 

 zich toch eenigermate een denkbeeld te kunnen vormen van 

 de bezwaren, waarmede de beoefening dier taal vóór onge- 

 veer eene halve eeuw gepaard ging. Boekeu die den Euro- 

 peaan tot hulpmiddel zouden kunnen dienen om tot de ken- 

 nis van schrift en taal door te dringen, waren er bijkans 

 niet, en zoo enkele er van bruikbare bouwstoffen mochten 

 bevatten, waren ze toch voor eerstbeginnenden volstrekt on- 

 geschikt. Het was, in één woord, onmogelijk, met het luttele 

 wat er uit die werken te putten viel het zoover te brengen 

 dat men een enkelen regel uit de Japansche Annalen zou 

 verstaan of een enkelen volzin, in 't verfoeielijke cursief- 

 schrift gedrukt, lezen kunnen. Alles moest dus van den grond 



