( 8 ) 



was minder guastig en daardoor de toestand waarin hij ver- 

 keerde onhoudbaar geworden : hij zou, indien er geen hulp- 

 middel opdaagde, het hem aangebodene redmiddel, tegen wil 

 en dank, hebben moeten aangrijpen. In die dagen van hangen 

 tweestrijd in zijn gemoed was het, dat een paar zijner we- 

 tenschappelijke vrienden den toenmaligen Minister van Kolo- 

 niën, J. C. Baud, opmerkzaam maakten op het verlies dat 

 de wetenschap en ons land zouden lijden, indien men ge- 

 doogde dat iemand van zoo erkende en zoo zeldzame verdienste 

 ons verliet. En Baud, die steeds getoond heeft een man van 

 ruimen blik en van verlichte beginselen te zijn, gaf aan den 

 goeden wenk gehoor en handelde met zijne gewone voortva- 

 rendheid. Weldra — het was op 13 December 1846 — ont- 

 ving HoFFMANN van zijn vriend Dr. L. een knipbriefje met 

 verzoek 's avonds eens bij hem aan te komen, daar hij hem 

 iets belangrijks had mede te deelen. Hoffmann kwam en 

 vernam nu van Dr. L., dat het Z. Majesteit behaagd had hem 

 te benoemen tot translateur van het Japansch bij de Neder- 

 landsche Regeering, met eene jaarwedde van f 1800. Met 

 ontroering hoorde de benoemde het verrassende nieuws en de 

 vreugde over de gunstige wending die de zaken genomen 

 hadden, uitte zich ondubbelzinnig in het schrijven aan Julien, 

 wien hij onmiddellijk van 't gebeurde kennis gaf. 



Dat men in de geleerde kringen, vooral te Leiden, hooge- 

 lijk ingenomen was met de benoeming, blijkt uit de nieuws- 

 bladen van dien tijd. Om ons in de toenmalige stemming te 

 verplaatsen, kan het volgende bericht dienen uit è.e Algemeene 

 Konst- en Letterhode voor het jaar 1846, 18 Dec. N°. .53 : 



»Leyden, den H'leu December. Naai- wij vernemen heeft 

 bet Z. M. onzen geëerbiedigden Koning behaagd, onzen stad- 

 genoot, den Heer Dr. Hoffmann te benoemen tot Transla- 

 teur voor het Japansch bij onze regering. Elk, die de ver- 

 diensten van den Heer Hoffmann kent, elk, die weet, hoezeer 

 het Reeueil Asiatique de aandacht van Europa op de begaafd- 

 heden van den Heer Hoffmann heeft doen vestigen, en daarbij 

 belang stelt in den wetenschappelijken roem en den weten- 

 schappelijken toestand van ons vaderland, zal onze hooge 



