l 33 ) 



greep niet hoe een minister van oorlog in Nederland slapen 

 kon, voordat die vraag was opgelost. *) 



Hoe juist het inzigt was van Stieltjes, in zaken der 

 verdediojiuo- is onder anderen gebleken uit het verlaten 

 van sommige vestingen, waartoe men de laatste jaren is over- 

 gegaan. Reeds in zijn werk van 1849 en in zijne adviezen 

 aan den Minister in 1850 beval hij het verlaten aan van 

 verscheidene sterkten, zooals Maastricht, Venlo, Breda en 

 Bergen op Zoom, die in zijn oog meer schadelijk waren dan 

 voordeelig voor onze verdediging. 



Een twintigtal jaren is verstreken, bleven de ingezetenen 

 in het keurslijf gekneld, en werden de spoorwegen met kost- 

 bare werken en gewrongen rigtingen bezwaard, eer men tot 

 de opheffing besloot en zijn raad volgde. 



Ik zal na het medegedeelde niet noodig hebbeu meer aan 

 te voeren ten einde de verdiensten van Stieltjes op het ge- 

 bied van 's Lands verdediging te doen uitkomen. 



Meer dan ééne vereeniging van belangstellenden hoorde 

 met aaudacht en ingenomenheid zijne heldere vertoogen. 

 Hij was geen eenzijdig krygskundige, die alleen hart voor 

 militaire belangen had, maar trachtte de belangen van han- 

 del en scheepvaart met die van het krijgswezen m overeen- 

 stemming te brengen. 



Die een zeer beknopt overzigt wil verkrijgen van zijne 

 meeniug over de verdedigbaarheid van Nederland, leze het 

 vlug geschreven artikel in de Gids van 1871, No. 10. 



Tot het laatst van z^n leven, te midden van vele andere 

 bezigheden, bleef hij werkzaam voor 's lands verdediging 

 door het schrijven zijner Militaire studiën^ waarvan het eerste 

 stuk vóór zijn dood het licht zag, en het tweede stak, of- 

 schoon afgebroken, is uitgekomen door de zorg van den 

 heer W. Staring. 



Na deze schets der ontwikkeling van Stieltjes op militair 



») Gid^ 1871, N». 10. 

 Jaakboek 1878. 



