( 7 ) 



lessen in cliemie en elektrochemie niet bijgewoond *). Dage- 

 lijks werkte hij in het laboratorium, en sloot zich in 't bij- 

 zonder aan M. Cop (later hoogleeraar te Deventer), die zich 

 te Leiden in de physica had bekwaamd, en aan A. F. van 

 DER Vliet, aan. Mulder hield zich veel met hem bezig, en 

 sprak dikwijls met hem over physische en chemische onder- 

 werpen, en was weldra zeer ingenomen met de handige, vlijtige 

 en rustige wijze, waarop van Keeckhoff arbeidde en het 

 voor chemie onmisbare praktisch talent dat hij bleek te be- 

 zitten. De machtige invloed, dien Mulder op zijne leerlingen 

 uitoefende, de lust en geestdrift voor wetenschap en onder- 

 zoek, waarmede hij hen bezielde, de warme verknochtheid 

 die hij hun inboezemde, ondervond ook van Kerckhoff in 

 hooge mate. Dikwijls heb ik hem over zijne herinneringen uit 

 dien tijd hooren spreken, en aan zijne dankbaarheid gaf hij 

 lucht toen hij later in zijne inaugureele oratie te Groningen 

 de studenten toesprak f). 



Intusschen, terwijl hij de namiddag- en avonduren aan de 



*) Mulder bad in den eersten tijd, Ijehalve chemie, pharmacie en 

 materies medica, ook botanie, zoölogie en geologie gegeven. In 1831 

 werd dr. W. H. de Vriese tot lector benoemd en nam het onderwijs 

 in botanie, zoölogie en materies medica over. (Zie Mstorisch verslag 

 over de Geneeskundige School te Rotterdam, door Dr. G. Ph. P. Gros- 

 hans. Rotterdam, M. Wijt, 1853). 



In 1842 schreef Mulder : „Behalve de Geneeskundige School te Eot- 

 terdam, is er geene opgericht met eenen goeden op de hoogte der 

 wetenschap ingerichten hortns; geene met een Laboratorium voorzien, 

 waarin praktisch onderwijs in de Schei- en Artsenijbereidkunde gegeven 

 kan worden". {Bijdragen tot Geneesk. Staatsregeling. Amst. Joh. Muller, 

 D. I. 1842, bl. 131). 



f) „Wanneer ik zoo tot n spreek, dan wendt zich mijn blik tot hem, 

 wien het nooit verdroten heeft mijne schreden in het onderzoek der 

 natuur te leiden, die zijne warme vriendschap steeds in daden heeft 

 weten te vertolken en wiens nooit te vergeten lessen bij al zijne leer- 

 lingen in dankbare herinnering blijven. . . . hij is de man, die in de 

 koudste gemoederen liefde voor de wetenschap, gloeienden ijver voor al 

 wat waar en goed is, weet te wekken, die den rijkdom zijner kennis 

 in het brein van anderen weet over te storten". 



