( 17 ) 



en quantitatieve analyse. Ik zeg dit alles, zonder eenigszins 

 aan de verdiensten en bekwaamheid van Sybrand Stratingh 

 te kort te doen. De inhoud van de lange lyst zijner werken 

 en geschriften (94 in aantal) bewijst genoeg voor zijne werk- 

 zaamheid. Hij muntte uit door door praktischen zin, dacht 

 allerlei toestellen uit, populariseerde op uitstekende wijze de 

 chemie in het natuurkundig genootschap, beproefde velerlei 

 methoden van bereiding en onderzoek, verbeterde chemische 

 werktuigen, en vond velerlei toepassingen uit van het elek- 

 trogalvanisme (zijn wagentje, het stoomrijtuig, de elektrisch- 

 Archimedische modelboot); — bovendien, hij was een alge- 

 meen vereerd en door zijne leerlingen bemind man *). Diep 

 betreurd stierf hij op 55-jarigen leeftijd, in hetzelfde jaar dat 

 MiTLDEE den leerstoel te Utrecht ging innemen. En nu 

 stond de chemie meer dan 10 jaren stil in Stratingh's la- 

 boratorium en aan de hoogeschool te Groningen, want de 

 man die hem opvolgde, Claas Mulder, was zoöloog, 

 geheel vreemd aan de praktijk der chemie. In Franeker 

 had deze nevens zoölogie en botanie ook chemie moeten 

 doceeren, doch zijne eigene studiën hadden zich tot de beide 

 eerste vakken bepaald, en hij had reeds den ouderdom van 

 43 jaren bereikt. Slechts na lange aarzeHng had hij aan 

 het verlangen der curatoren te Groningen toegegeven (5). 

 De zoölogie bleef z^n lievelingsvak, en gretig greep hij de 

 gelegenheid aan om in 1851, na den dood van Theodorus 

 VAN SwiNDEREN, tot den Iccrstocl van de zoölogie en anato- 

 mia comparata over te gaan, waarin hij met jeugdigen ijver 

 nog 15 jaren werkzaam was, en zich de waardeering en 

 sympathie zijner toehoorders in ruime mate verwierf. 



Intusschen was, reeds een jaar te voren, in 1850, het 

 nieuwe akademiegebouw te Groningen voltooid en ingewijd 



*) Ik heb de bizonderheden omtrent Stratingh's laboratorium aan 

 de mededeelingen van zijnen leerling, den Heer C. H. van Ankum, 

 apotheker te Groningen, te danken. 



Jaarboek 1879. ' 2 



