( 21 ) 



de candidaten. Voor al deze collegies bereidde hij zicli met 

 de meeste nauwgezetheid voor, en hield hij zich voortdurend 

 geheel op de hoogte van de vorderingen der chemie. Die 

 vorderingen, zoo groot en uitgebreid in dit tijdvak, het tyd- 

 vak van de groote ontdekkingen der organische chemie — de ' 

 theoriën der typenleer, valentieleer en de toepassing der phy- 

 sische leeringen op de chemische verschijnselen — wist hij steeds 

 in zijn collegieonderwijs op te nemen en te verwerken. Ook 

 buiten de hoogeschool was hij werkzaam. In dien tgd was 

 het aantal personen die chemie verstonden, zelfs in de groo- 

 tere steden, nog zeer gering. Het kon dus niet anders of 

 de medewerking van den hoogleeraar in de chemie werd bij 

 allerlei maatschappelijke quaestiën en inrichtingen ingeroepen. 

 Van het natuurkundig genootschap was hij een ijverig wer- 

 kend lid, vervulde eiken winter een of twee spreekbeurten, 

 en gaf twee malen een cursus uit het gebied der toegepaste 

 chemie. Bij de reorganisatie der teekenschool Minerva tot 

 eene — wat men thans noemt — burgeravondschool, was 

 hij de raadsman, en vervolgens een ijverig bestuurslid (6). 

 In dat departement Groningen der maatschappij van nijver- 

 heid en in den geneeskundigen kring, gaf hij dikwijls mede- 

 deelingen, en na 1864 was hij lid van de commissie van 

 toezicht op het middelbaar onderwijs. In 1862 was hij lid 

 van de jury der tentoonstelling te Londen. 



Be consciëntieuse wijze waarop hij de vele plichten van 

 zijn professoraat vervulde, en zijne veelzijdige bemoeiingen, 

 daareven geschetst, hebben hem den tijd niet gelaten om meer 

 uitgebreide onderzoekingen te volbrengen in eene bepaalde 

 richting ; hij heeft zich moeten bepalen tot kleinere onderzoe- 

 kingen, meestal over vragen die hem werden voorgelegd. Hij 

 had geen staf van privaatassistenten of studenten in de chemie 

 ter z^ner beschikking, die voor hem werkten. Hij verlangde 

 dat van zijne assistenten nooit, maar Het hun den tyd, die van 

 hunne vele ambtswerkzaamheden overbleef, tot eigen oefening 



