( 28 ) 



physica; klasse 1 (later 2 en 1) enkel chemie. Bovendien moesten de 

 gymnasiasten al deze lessen mede bijwonen, zij waren alleen vrij van 

 de chemie, indien zij dat verlangden. De uren in chemie waren daarom, 

 na afloop van de overige gesteld, op 4--6 en 6 — 8 ure 's namiddags. 



Het gevolg daarvan was, dat de industrieschool niet tot bloei kwam. 

 Het getal leerlingen bedroeg eerst 30 a 40, maar daalde tot + 10 en 

 bleef daarop tot 1849. 



Dat het eene onmogelijkheid was, met eenig nut geologie en mineralogie 

 zonder kennis van chemie en physica te doceeren aan de jonge leerlingen 

 in sexta en quinta, heeft van Keuckhoff genoeg ondervonden. Opzijn 

 voorstel werd de physica in de hoogste klassen door hem voortgezet 

 als toegepaste mechanica. Doch de zamenkoppeHng van gymnasium 

 en reaalschool, die later op nog veel gebrekkiger wijze in Nederland 

 beproefd is aan de gymnasiën (door afdeeHngen B te maken), bleek 

 reeds hier schadelijk te zijn; vooral ondervond men het nadeel van 

 zulk eene groote opeenhooping van vakken. De leerlingen moesten vier 

 jaren latijn en grieksch leeren vóór zij op de reaalschool konden over- 

 gaan. De cursus in physica was veel te uitgebreid voor de gymnasias- 

 ten, want VAN Kerckhoff trachtte die zoo volledig hem mogelijk was 

 te geven, ten bate der realisten. Van de chemie zullen de gymnasiasten 

 weinig gebruik gemaakt hebben, te meer omdat de directeur zulks te- 

 genwerkte en het onderwijs in natuurwetenschappen ongenegen was. 

 „Avec cette chimie, vous amusez les enfants", zeide hij wel eens. Er 

 heerschte onder directeur en leeraren een voortdurend gevoel van on- 

 voldaanheid over den toestand. Eene partij (de minderheid), met den 

 heer Muller aan het hoofd, wilde de geheele reaalschool gaarne los- 

 laten, en het athenaeum weder tot latijnsche school maken, aan de 

 oude talen nog meerder uren geven, en de school in de eerste plaats tot 

 voorschool voor het priesterseminarium bestemmen. Zij stelde daartoe 

 in 1840 eene poging in het werk. Op die wijze zou het athenaeum 

 weder tot den toestand van het oude coUegie, boven geschetst, terug- 

 gekeerd zijn (rendue a sa destination primitive). Van Kerckhoff ver- 

 zette zich met alle kracht tegen die strekking, en streed warm voor 

 het beginsel, dat ook de gymnasiasten deelnamen aan het onderwijs 

 in natuurwetenschap — al moest hij erkennen, dat eene meerdere zelf- 

 standigheid voor de reaalschool noodig was. 



De strijd werd zoo hevig, dat de directeur zich niet ontzag, bij de 

 eerste openbare prijsuitdeeling, die afgeschaft was maar in 1844 weder 

 ingevoerd werd, aan curatoren, ouders, leerlingen en het geheele pu- 

 bliek te vertellen *), dat de geheele organisatie van athenaeum ondeug- 



•*) Courier du Orand-duché de Luxemhourg, 28 Aoi^t 1844. 



