^ (30 ) 



genieten, want hij verliet Luxemburg in 't begin van 1848. Zijn 

 leerling en opvolger Fritz Eeuter werd van het onderwijs in dephy- 

 sica ontheven, en kreeg het betere laboratorium, waarom van Kebck- 

 Horr dikwijls gevraagd had. 



(2) Hoezeer de proteïnetheorie van Mulder toen algemeen werd ge- 

 huldigd, bewijst de instemming der voornaamste scheikundigen. Berze- 

 Lius nam ze op in zijn leerboek. Liebig redigeerde zeK in het Kand- 

 wörterhuch der reinen und angewandten Chemie^ het artikel Bloed, Band I, 

 1842, en deelde daarin alle te Eotterdam en Utrecht door Mulder 

 („diesen ausgezeichneten Analytiker") verkregen resultaten mede. Na 

 de overeenkomst van Mulder's met Scheerer's analysen te hebben 

 vermeld, en de meest waarschijnlijke empirische formule voor Proteïne 

 opgesteld te hebben, merkt Liebig slechts op, dat de formulen voor 

 albumine, fibrine enz. wel onzeker ziülen blijven wegens hun zeer hoog 

 atoomgewicht, maar dat wij vooreerst aan de nauwkeurige formule van 

 Proteïne uit de verschillende stikstoflioudende stoffen des lichaams 

 genoeg hebben. „Suchen wir nun z. B. für die Zeilen und leimgebenden 

 Gebilde, Sehnen, Haar e, Horn und die übrigen, einen analytischen 

 Ausdruck auf in welchem die Anzahl der Atome des Kohlenstoffs als 

 eine unveranderliche Grosse angenommen wird, so lasst sich auf dem 

 ersten Bliek bemerken, wie und in welcher Art das Verhaltniss der 

 anderen Elemente sich geandert hat. Die&s umfmd ober alles, was die 

 Physiologie bedarf, urn MnsicJd in die Bïldungs- und Ernahrungsprocesse 

 des thierisclien Orgaidsmus zu erhalten" (!) t)eze laatste volzin is al zeer 

 karakteristiek voor het standpunt van dien tijd, en de beste rechtvaar- 

 diging van de wijze, waarop toen de (later zoo aangevallen) Proteïne- 

 onderzoekingen werden verricht. 



Van Kerckhoff legde de laatste hand aan zijn werk in Mulder's 

 laboratorium te Utrecht. En daar gaf het aanleiding tot het zoo be- 

 langrijke onderzoek van Mulder en Donders, aangaande demikrosko- 

 pische structuur van het balein, waarbij zij onder meer ontdekten, het 

 eerst bij het balein en later bij andere hoornweefsels, dat alle na be- 

 handeling met bijtende kali in water tot ronde cellen opzwellen, en 

 alzoo als platgedrukt celweefsel te beschouwen zijn. Van Kerckhoff 

 heeft echter van de idtkomsten van dat onderzoek nog geen gebruik 

 kunnen maken. 



(3) Van Kerckhoff begon het onderzoek van het schietkatoen reeds op 

 het einde van 1846, toen nog geenerlei analysen over de zamenstelling bekend 

 waren. Het blijkt dat zijne analysen veel nader de werkelijke zamenstelling 

 geven dan die van Pbttenkoffer, Pjéligot, Schmidt en Hecker, Pelouze, 



