( 42 > 



zich lang daaraan blootstellen, ten einde zijne ouders te doen 

 zien dat het klimaat hem niet zou hinderen. Gedurende de 

 twee jaren, waarin, na het vertrek van den Heer Estré, de 

 familie te Eijkenduijnen doorbragt, alvorens weder metterwoon 

 naar 'sGravenhage terug te keeren, nam zijne oudste zuster 

 bg de zorg, die zij in het huishouden hielp dragen, ook op 

 zich, het onderwijs van Louis en de zusjes niet te doen 

 stilstaan. 



Hij zocht en vond overigens zijn weg zelf, en gevoelde 

 zich rijk met de natuurlijke historie van Uilkens, welk werk 

 zijn grootste kinderschat uitmaakte, 's avonds hem naar de 

 slaapkamer vergezelde en 's morgens vroeg het eerst werd ter 

 hand genomen. 



Op de school te 'sHage, waar in 1840 hij een onderwys 

 ontving op verre na niet zoo grondig als zijne oudere broe- 

 ders hadden genoten, werd bovendien zijn zin voor wis- en 

 natuurkundige studie niet bevredigd, en deze zin werd ook 

 te huis weinig aangemoedigd. De Akademische studie, waar- 

 voor Martinus en Abraham wegens hun uitstekenden aanleg 

 bestemd waren, nam reeds een zoo aanzienlijk aandeel van 

 het beschikbare vermogen, dat het raadzaam scheen voor 

 Louis, die toch niet zoo goed onderlegd was en wiens studie 

 dus de offers welligt niet loonen zou, de minder kostbare 

 opleiding tot eene ambtelijke betrekking te kiezen. 



Om aan zijn verlangen eenigzins te gemoet te komen, werd 

 hem toegestaan, na de schooluren een avondcursus te volgen 

 in taal- en wiskunde. Toen hij de dagschool verlaten had, 

 werd beproefd hem op een bureau in comptabiliteitszaken te 

 doen opleiden. 



Inmiddels had zijn broeder Abraham de Universiteit te 

 Leiden verwisseld met de Akademie te Delft, die in 1842 

 was opgericht, en wakkerde door de verhalen bij zijne weke- 

 lijksche overkomst den onderdrukten zin van Louis niet 

 weinig aan. 



Deze doorstond den proeftijd op het comptabiliteitsbureau 

 ïnet zoo weinig lust en berusting, dat er besloten werd den 



