( 53 ) 



liet vrij laten der ontwikkeling; welk denkbeeld zich meer 

 en meer een weg had gebaand, toen bij de wet op het mid- 

 delbaar onderwijs ter vervanging van de Koninklijke Akademie 

 de oprigting eener Polytechnische school werd vastgesteld in 

 den geest, waarin hij zoodanige inrigting wenschte. 



Als zyne volle overtuiging kon hij derhalve bij de ope- 

 ningsrede der Polytechnische school, waarvan hij tot direc- 

 teur benoemd was, op den 26f^ten September 1864 de groote 

 waarde van zelfstandig onderzoek in de volgende bewoordin- 

 gen weergeven. 



» Onberedeneerde proefnemingen, tasten in het duister, toeval 

 »kan belangrijke feiten aan het licht brengen; zoolang hun 

 » noodzakelijk verband niet blijkt en door gevolgtrekking uit 

 » bekende verschijnselen de verkregen werkingen niet te ver- 

 » klaren zijn, zoolang blijft de kennis van den ingenieur 

 »eene verzameling van voorschriften, regelen en recepten, 

 »van wetenschap evenver verwijderd als een reeks chronolo- 

 »gische opgaven van een geschiedverhaal. Zij kan dienstig 

 »zijn als juist dat gene wordt verlangd, wat vroeger het toeval 

 » aan het licht bragt, maar laat hulpeloos bij elke afwijking, 

 »bij elke verwikkehng." 



Niet dan na lang aarzelen was Stuart tot het besluit ge- 

 komen zich beschikbaar te stellen voor de belangrijke betrek- 

 king, waarvoor de Minister Thorbecke in hem den regten 

 man zag. Bij Koninklijk besluit van 30 Junij 1864 was hij 

 tot hoogleeraar-directeur benoemd. 



Zijn lange aarzelen alvorens tot het besluit te komen van 

 de belangrijke betrekking te aanvaarden, werd door den Hoog- 

 leeraar Bosscha bij Stuaet's graf in herinnering gebragt en 

 tevens verklaard voor hen, die hem daarin niet geheel her- 

 kenden. Sttjart, die alles wikte en woog, ten einde zelfs in 

 het kleine naar het volmaakte te streven en niet rustte voor 

 dat h^ voor zichzelven bevredigd was, moest vóór de aan- 

 vaarding de overtuiging verkregen hebben, dat hij in staat 

 zou zijn aan de eischen te beantwoorden, die aan eene waardige 

 vervulling van de aanvaarde taak mogten worden opgelegd. 



