( 58 ) 



V. Oldenzaal — ^Salzbergen; 



YI, Amersfoort — Maastriclit. 



De waterpassing geschiedde heen en terug, waardoor men 

 in iedere lijn twee. van elkander onafhankelijke ketens ver- 

 kreeg, die door linnne aansluiting bij de uiteinden te zamen 

 eene kringwaterpassing opleverden. 



Behalve de controle, die daardoor in lederen keten gevon- 

 den werd en zeer bevredigend uitviel, leverden de aansluitin- 

 gen aan de grenzen twee groote ketens, gedeeltelijk in Ne- 

 derland en gedeeltelijk in Duitschland gelegen, waarvan de 

 naauwkeurigheid door de sluitingsfout werd gemeten. 



De noordelijke keten: Deventer, Denekamp, Nordhorn, Wee- 

 ner, Nieuwe schans, lang 348 K. M., leverde eene sluitfout 

 van slechte 26 mM. 



Bij den zuidelijken keten: Amersfoort, Salzbergen, Löhne, 

 Hamm, Neuss, Venlo, lang 635 K. M., was de uitkomst 

 nog gunstiger, daar de sluitfout niet meer dan 22 mM. 

 bedroeg. 



Stuart, niet bekend met de hoogten, die voor de beide 

 sluitpunten van den eerstgenoemden keten waren gevonden, 

 deelde het hoogteverschil, dat van de twee grenspunten door 

 hem gevonden was, mede aan de Duitsche autoriteiten met 

 verzoek bij onverhoopt beteekenende afwijking van het door 

 de Landes-Aufnahme gevonden verschil alleen met het feit 

 en niet met het bedrag der te groote afwijking te worden 

 in kennis gesteld, ten einde met een onbevangen oordeel de 

 resumtie der waterpassing aan eene herziening te onderwer- 

 pen. Eene overgebleven fout in de waterpassing zelve mogt 

 naauwelijks denkbaar worden geacht. 



Zijn voorzorg, bleek overbodig, want niet alleen was de 

 zoo even genoemde sluitingfout van 26 mM. in verhouding 

 tot de lengte van den keten zeer gering, maar van wege de 

 Landes-Aufnahme werd ook verklaard, dat zij niets te wen- 

 Bchen overliet. De aansluiting zijner latere waterpassing 

 overtrof, zooals wij zagen, de eerste nog verre in naauw- 

 keurigheid. 



