( r)l ) 



redeuen, want ook het bewustzijn aan iemands geluk niet 

 bevorderlijk te hebben mogen of kunnen zijn, was hem een 

 grief. 



» Gelukkig zijn en gelukkig maken" was eene illusie van 

 z^ne jeugd en een streven van zijn lateren leeftijd. Dat 

 streven was zijne verstrooijing, zijne uitspanning; dat maakte 

 hem tot den welkomeu vriend in menig gezin, in welks lief 

 en leed hij opregt deelde; dat streven verschafte hem dagen 

 van vreugde, wanneer een vriend of leerling door zijn goeden 

 raad en hulp in het treffen van een doel geslaagd was; het 

 medeleven met hen, die hem dierbaar waren, berokkende hem 

 ook menigen dag van ware droefheid bij teleurstelling, ziek- 

 bed of graf. 



Reeds vroeg was hij in het ouderlijke huis de vertrouwde 

 broeder der jongeren geworden ; naauwer werd die band aan- 

 gehaald na den dood der beminde tweede moeder in 1854 

 en van den geliefden lijdenden vader in 1857. Met vaderlijke 

 trouw stond hij hen sinds dat verlies ter zijde. 



Daar het lot hem van huwelijksgeluk had doen verstoken 

 blijven, zou hij in eenzaamheid zijn huisselijk leven hebben 

 gesleten, indien niet zijne achtenswaardige oudste zuster had 

 gehoor gegeven aan zijn verzoek van met hem te zamen te 

 wonen. Haar ontwikkelde geest en zachte omgang ver- 

 goedden hem veel van wat hij zich eenmaal als een lichtbeeld 

 in zyn leven had voorgesteld, maar niet had mogen be- 

 reiken. Zeer werd zij door hem gewaardeerd en hare trouwe 

 zorg door hem erkend. 



Menigeen dacht met deelneming aan haar droevig achter- 

 blijven, toen den 27sten Julij de plegtige teraardebestelling 

 plaats had, waarvan de Heer C. Lelij in den Delftschen stu- 

 dentenalmanak voor 1879 de volgende onopgesmukte, vol- 

 komen juiste beschrijving geeft, die ik niet weet te ver- 

 beteren, en waarmede ik het levensberigt besluit. 



»Tal van vrienden, leerlingen en oudleerlingen waren van 



