( 75 ) 



standen tusscheu 1825 en '35, cl. i. juist in den tijd, toen hij 

 als leerling op de Latijnsclie school verkeerde en als student 

 de vacantiën in zijne geboortestad doorbracht, beschreven 

 heeft. 



» Onder de kleinere steden van ons vaderland", zoo zegt hij i), 

 was vóór deiiig en veertig jaren welligt geene, waarvan de 

 burgerij meer dan die van Dordrecht zich door zekere mate 

 van hefde voor wetenschap en kunst onderscheidde. Die 

 liefde was eensdeels een erfgoed van hare voorvaderen en 

 anderdeels eene vrucht van den invloed van eenige begaafde 

 mannen in haar midden, die den geest van beschaving, welke 

 hen bezielde, aan anderen wisten mede te deelen. Daartoe be- 

 hoorden vooral van Braam en Schuil, die door hunne veelzij- 

 dige geleerdheid en goeden smaak uitmuntten; Ewaldus Kist, 

 de schrijver der »Beoefeningsleer", die met zijn zoon Antonie 

 en den blinden organist Leemschot bij velen eene ernstige 

 belangstelling voor goede muzijk opwekten; Jacobus van Stry 

 en Schouman en beider beroemde leerling Schotel, wier pen- 

 seelwerk het huisvertrek van menigen welgestelden burger 

 versierde; Kisselius en B. F. Tydeman, die wegens hunne 

 dichtergaven bewonderd werden, en andere beoefenaars van 

 wetenschap en kunst, waarvan sommigen nog leven". En 

 nadat hij dan in dezen kring ook Van Groningen heeft 

 ingeleid en tot diens bloeitijd (omstreeks 1830 — '35) is 

 genaderd, vervolgt hij aldus ^): »De avonden, waarop hij 

 het spreekgestoelte van »Diversa" in die jaren beklom, 

 werden door de beschaafdere ingezetenen van Dordrecht feest- 

 avonden geacht, die men met verlangen te gemoet zag, en 

 niet alleen de steller van dit Leveïisberigt, maar vele an- 

 deren, die met hem als jongelingen zich verblijdden, wan- 

 neer zij aan het einde der overvolle zaal eene staanplaats 

 mogten innemen, herinneren zich nog na vijfentwintig en 



>) t. a, p. blz, 148 V. 

 ") t. a. p. blz. 153 V. 



