( 76 ) 



dertig jaren met vreugde, hoe zich de dichter meester wist 

 te maken van hunne verbeelding en hun gevoel, als zijne 

 mannelijke taal hun de zwerftogten en heldenfeiten der 

 »kind'ren van de zee, zoo woelig als de baren" maalde, of 

 de liefde en de smarten van Hendrik Thomas en Lancelot 

 met zijne gade, den woesten zin van Lumei, het heimwee 

 naar het vaderland van Pibo Harda en de godsvrucht van 

 de Rijk". 



Voor een jongeling van aanleg is zeker niets meer bezie- 

 lend dan het hooren van een dichter in eene overvolle zaal. 

 Uit Moll's eigene woorden bl^kt voldoende, dat ook hij er 

 door werd aangegrepen. En geen wonder. Hij zelf was 

 van eene poëtische natuur en een groot minnaar van poëzie. 

 In een brief, den 6den Augustus 1831, dus nog vóórdat hg 

 student was, uit zijne garnizoensplaats Breda aan zijn des- 

 tijds zestienjarigen vriend Veth geschreven, zegt hij als in 

 verrukking: »Die poëzij, wat is zij toch zoet en beminnens- 

 waardig! Zij maakt tegenwoordig de ziel van mijn ziel uit". 

 En als hij komt aan den »goddelijken" Homerus, dan heet 

 het : » Ik kan geen vriend meer lief hebben dan dien verhe- 

 ven Zanger!" Voorts schrijft hij over Tasso, wiens » gedicht" 

 hij vroeger gelezen en den vorigen dag aangekocht heeft, en 

 over »den gevoeligen en Godbeminnenden dichter" Lamar- 

 tine, van wien hij alleen bejammert, dat deze naar Jeru- 

 zalem wegtrekt. 



Zóó was het in den zomer van 1831 te Breda. En wei- 

 nige maanden later zien wij hem onder den invloed van Van 

 Groningen, die zeer met Bilderdijk was ingenomen, te Lei- 

 den optreden als een volslagen Bilderdijkiaan. In de kamer 

 op de Vliet, waar hij als student woonde, is menige lofredij 

 op Bilderdijk gehouden, menig opgewonden gesprek over 

 hem gevoerd, menige lans voor hem gebroken, 't Was een 

 dwepen met den meester, waaraan meer practische vrien- 

 den soms met een kwinkslag een einde moesten maken. 

 Heeft het geschaad? Ik wenschte wel, dat alle studenten 

 zoo in geestdrift konden worden ontstoken, en zou mij waar- 



