( 80 ) 



Daar hebt gij den gansclien man, ik zeg niet in die dagen, 

 maar gedurende zijn gelieele leven, ook toen zijne dogma- 

 tische opvattingen in menig opziclit waren gewijzigd. Nooit 

 is liet hem te doen geweest om een Godsbegrip, maar om 

 het leven met, in en voor God. Hij was zeer zachtmoedig 

 in zyn oordeel, maar kon toch diep verontwaardigd worden, 

 als sommigen zoo alles toeschreven aan de menschen, al 

 hunne hoojj bouwden op persoonlijke voorspraak, en uit hunne 

 teleurstellingen geene leering trokken voor hart en wandel. 

 »Zii spreken, alsof er geen God is", zeide hij dan. Voor 

 hem was God er altoos. 



Doch ik dreig vooruit te loopen, en mag niet vergeten, 

 dat met het tot dusver behandelde het eerste tijdperk zijns 

 levens ten einde is. De jaren zijner voorbereiding zijn voorbij. 

 Hij staat gereed, om op te treden in eigen werkkring en aan 

 het hoofd van een eigen gezin. Ja, ook dit laatste; want 

 de beroepen herder en leeraar verbindt zich den 28sten Juni 

 1837 met Elisabeth van Brakel, een beminnelijk persoontje 

 met een zoete zangstem en een liefdevol hart, de uitverkorene 

 zijner ziel van kindsbeen af, en doet den 3den September daar- 

 aanvolgende zijne intrede te Vuursche, dat altijd groenend 

 dorp in Eemland, waar de dennen geuren, de nachtegalen 

 zingen, en een aloude offersteen de herinnering van het voor- 

 malig Heidendom bewaart. 



Wij willen hem in eene der eerste maanden van den met 

 geestdrift aangevangen arbeid, op een Zondag-avond laten 

 verhalen, hoe het hem des voormiddags is gegaan. » 't Was 

 half tien", zoo schrijft hij, »en het schelle kerkklokje ver- 

 telde het heinde en ver door onze eikenbosschen, dat het de 

 dag des Heeren was, en even als gewoonlijk kwamen de 

 eenvoudige Vuurschers, met stoof en kerkboek beladen, uit 

 de vijfentwintig bijpaden te voorschijn, die door het bosch 

 heen naar de kerk voeren. De Dominé zag met welgevallen, 

 dat de gemeente uitstekend goed opkwam, want zijn hart 

 was warm om een ernstig woord te spreken. Hij zoude spre- 

 ken over de verloochening van Petrus, Ach! wat zijn die 



