( 83 ) 



scheen te Dordrecht bij Van Houtrijve en Bredius in het 

 licht. De voorrede is van 1 Mei 1839. Er werden heel 

 wat exemplaren van gesleten. 



Ik noemde daar den naam van den uitgever Bredius. 

 Deze bezocht den kranke meermalen. » Waarom werd nog 

 geen der groote dichtstukkeu van Scott overgezet?" vroeg 

 Moll hem eens naar aanleiding van een of ander gesprek. 

 »Zij zijn te moeilijk", luidde het antwoord. »Wat acht 

 gij het zwaarste?" — »Den Meistreel". — »Dan zal ik den 

 Meistreel overzetten", zeide de kranke, en hij hield woord. 



Weldra begaf hij zich in zijne ziekenkamer te Dordrecht 

 aan den arbeid, en toen hij, op raad van zijn geneesheer, 

 tot bevestiging van aanvankelijk herstel omstreeks 18 Juni 

 1839 naar Duitschland vertrok, om daar onder het gastvrij 

 dak van den Kapenaar Reitz, dien hij met vrouw en kin- 

 deren als medestudent te Leiden had leeren kennen en die 

 thans te Heidelberg zijne studiën voortzette, eenigen tijd 

 te gaan verkeeren, was het werk reeds ver over de helft 

 gevorderd. »Toen ik den eersten zang had bewerkt", zoo 

 staat er in eene aanteekening van zijne hand, » gingen de 

 overigen zoo vlug, dat ik er zelf over verbaasd stond". 

 Vooral te Heidelberg had hij genoegen in dezen arbeid, en 

 ook elders in Duitschland bij zijne vele uitstapjes langs den 

 Neckar, door het Odenwald enz. Overal, waar hij een weinig 

 toefde, zette hij het werk voort, en overal verkeerde hij op 

 plaatsen, die eene middeleeuwsche gedaante droegen en dus 

 in overeenstemming waren met de stof, die Scott voor zijnen 

 geest plaatste. Men verbeelde zich dan ook een jong man 

 vol dichterlijk vuur, in den Schlossgarten te Heidelberg, te 

 midden der beroemde Ruïnen, arbeidende aan eene vertaling- 

 van »The lay of the last minstrel"! 



Het doel van de reis naar Heidelberg werd wel niet vol- 

 komen, maar toch voldoende bereikt. Na eene afwezigheid 

 van elf weken, waarin hij met zijne vrouw zoowel van de 

 vriendschap als van de natuur volop genoot, en met mannen 

 als Ullniann, Umbreit, Bahr en Rothe alleraangenaamst 



6* 



