( B4 ) 



kennis maakte, keerde hij den 3den September te Dordrecht 

 terug, geenszins hersteld, maar toch zooveel verbeterd en 

 aangesterkt, dat hij nog vóór het einde der maand naar de 

 Vuursche kon teruggaan, om langzamerhand althans een 

 gedeelte der werkzaamheden te hervatten. Zelfs het preeken, 

 waaraan hij voorshands niet had durven denken, volgde spoe- 

 diger dan iemand had verwacht. Reeds op Zondag, 13 Octo- 

 ber, trad hij in eene namiddagbeurt met goed gevolg voor 

 zijne gemeente op, en den volgenden Zondag-voormiddag 

 bediende hij voor haar — men kan begrijpen, met welke 

 dankbare gevoelens — het H. Avondmaal. 



En ook verder ging alles goed. In het voorjaar van 1840 

 kon hij den hulpprediker, die hem getrouw had bijgestaan i), 

 gevoegelijk missen, en in de negen dagen vóór en met Paschen 

 nam hij niet minder dan vijf beurten waar. Dit kwaad was 

 dan geleden. Veel goeds was er uit voortgekomen, en daar- 

 onder ook, al mag het niet in de eerste plaats worden ge- 

 noemd, de voortreffelijke vertaling, die onder den titel van 

 »Het lied van den laatsten meistreel" in April 1840 te 

 Dordrecht in het licht verscheen. Moll ondernam nu ook 

 nog de vertaling van de »Rokeby", maar liet dit werk hal- 

 verwege steken, daar hij allengs krachtiger werd en zich 

 terstond ging zetten op de Christelijke archaeologie. Hij 

 zelf teekende later half schertsend, misschien ook wel geheel 

 ernstig aan, dat hem dit beter voegde dan al die poëtica. 



Ofschoon hy ook nog in volgende jaren eenige verzen ge- 

 schreven en enkele liederen gecomponeerd heeft, was toch 

 hiermede eene eigenaardige periode van zijn leven afgesloten. 

 De man, in wien de wetenschappelijke mensch en de kun- 

 stenaar eenigermate om den voorrang hebben gestreden, gaat 



') De Heer W. H. Houël, aclitereenvolgeus predikant te Groote- 

 lindt en te Numansdorp en onlangs overleden. Zijn naam mao- in 

 dit levensbericht niet ontbreken. Moll waardeerde hem zeer. en droeo- 

 o. a. ook aan hem het tweede deel van zijne Geschiedenis van het 

 kerkelijke leven op „ter gedachtenisse aan schoone uren". 



