( 99 ) 



zijne benoeming plaats, en den li^^cn ]\jei ^r^g j^jj g^^^ \[^[ 

 tegenwoordig bij de eerste vergadering, die de genoemde Afdee- 

 ling hield. Bijna bet vierde eener eeuw heeft hij zijne plaats 

 met eere vervuld. Zeer getrouw in het bijwonen der verga- 

 deringen, nam hij vele malen aan de discussiën deel, behoorde 

 bij herhaling tot rapporteerende commissiën, wier woordvoer- 

 der hij veelal was, deelde als lid der Commissie voor de over- 

 blijfsels der vaderlandsche kunst, gedurende de tien jaren van 

 haar bestaan ijverig in haar veelomvattenden en nuttigen 

 arbeid, leverde meerdere bijdragen voor de » Verslagen en 

 Mededeelingen", waarvan ik slechts die over den » Staat van 

 het kerkgezang in Nederland tijdens de opkomst en den bloei 

 der Oud-Nederlandsehe muziekschool", en vooral die over 

 »Gozewijn Comhaer, een Nederlander aan het hoofd der Kerk 

 van IJsland" behoef te noemen, om hare belangrijkheid in 

 herinnering te brengen, en leverde, na den dood van het 

 medelid Delprat, het » Levensberigt" van dezen zeer door hem 

 gewaardeerden man. Daarenboven, gelijk een werk van hem 

 het eerste in de rij onzer » Verhandelingen" is geweest, zoo 

 was ook nog de laatste arbeid, dien hij volbracht heeft, voor 

 deze werken in quarto bestemd. Aan de oudste leden in ons 

 midden zal het nog wel heugen, welk een indruk het in de 

 zitting van 8 December 1856 maakte, toen Moll uit een 

 handschriftje van slechts één palm hoog, iets minder breed, 

 en bestaande uit negen blaadjes perkament, van wier acht- 

 tien zijden slechts twaalf waren beschreven, de gansche Boe- 

 kerij van het St. Barbara-klooster te Delft reconstrueerde, en 

 daardoor niet alleen een aanschouwelijk beeld van dergelyke 

 liberieën schonk, maar tevens een overzicht gaf van de ge- 

 schriften, die in de veertiende en vijftiende eeuw wijd en zijd 

 door den lande verspreid waren en aan duizenden een dage- 

 lijksch zielevoedsel verschaften. Helaas, ik mag er niet bij- 

 voegen: wij allen herinneren ons nog, hoe hij ons niet lang 

 vóór zijnen dood in kennis stelde met zijne verhandeling over 

 »Geert Groote's Dictsche vertalingen". Den 12(len Mei 1879 

 ZOU h^ het hebben gedaan. Reeds stond het op den beschrij- 



7* 



