( 112 ) ■ 



katheder weer in, en gaat op de vroeger beschreven wijze 

 voort met de Observatio, die aan de beurt ligt. 



Zoo was Moll in de collegekamer, een geleerde met een 

 kunstenaarsziel, een docent met »feu sacré". De wetenschap, 

 die niemand strenger kon behandelen dan hij, maakte hij 

 tevens dienstbaar aan de ontwikkeling zijner hoorders op het 

 gebied van kunst en goeden smaak, en aan hunne opleiding 

 tot een echt godsdienstig en rein zedelijk leven. En dat was 

 niet minder het geval bij de meer intieme ontmoetingen in 

 huis- en studeerkamer. Wat kon hij, vooral op Zondag- 

 avonden, bij piano-spel en zang gezellig zijn! Hoe bezield 

 en bezielend kon hij ook aan den disch spreken over hetgeen 

 hem op wetenschappelijk gebied bezighield ! Zoo hebben zijne 

 leerlingen van omstreeks 1850 met Angelus Meruia geleefd 

 en geleden; zoo die van een paar jaren later den »Johannes 

 Brugman" zien worden. Neen, geen hunner kan hebben 

 vergeten, hoe naïef de meester verhaalde van die wandeling 

 door den hemel in Brugman's sermoen, of van het kindeken, 

 dat »pletterde metter hant, dattet water uten becken spranc," 

 in het middeleeuwsch kerstlied. En als zij hem, al verhalende, 

 in de volle eenvoudigheid van zijn hart en de innige bemin- 

 nelijkheid van zijn wezen hadden leeren kennen, dan werd 

 de invloed der collegekamer nog grooter, wijl de man van 

 zoo grondige studie ook wezen kon als een kind. Is het 

 wonder, dat zij hem aanhingen als een vriend, en hem » Va- 

 der Moll" plachten te noemen? 



Met deze leerlingen nu, of liever met diegenen hunner, 

 die belangstellling in historische studiën hadden getoond, 

 richtte hij in het najaar van 1853 eene »Vereeniging tot 

 beoefening van de geschiedenis der Christelijke Kerk in Neder- 

 land" op 1). De vergaderingen werden gedurende de winter- 



') Het „Album" der Vereeniging bestaat nog. De eerste leden, ten 

 getale van zeven, teekenden daarin op 13 December 1853 hunne namen. 

 In bet geheel komen er vier en vijftig handteekeningen in voor. Wie 

 aan de werkzaamheden het ijverigst dcelnanien, kiuiiïen gekend worden 



