( in ) 



dit lievelingsdenkbeeld hooren spreken, en wie bedenkingen 

 opperde, begon ten slotte te twijfelen, of hijzelf de zaak 

 wel recht inzag. Toen Moll op 28 September 1874 als af- 

 tredend Voorzitter van de Orde der Professoren eene open- 

 bare rede moest houden, koos hij tot onderwerp : »De idee 

 der Universiteit in hare historische ontwikkeling". In die 

 rede sprak hij, gelijk De Bosch Kemper reeds vóór hem deed 

 en anderen na hem hebben gedaan, zijne overtuiging uit, dat 

 de »wijd verbreide" wensch vervulling zou zien. En hoewel 

 dat woord door velen met een glimlach van wantrouwen 

 was gehoord, toch bleef hem de bewustheid bij, dat het niet 

 gewaagd was, wijl het hem was in den mond gelegd, »uiet 

 door gewaande ingeesting van den hooge", maar door de 

 kennis van de spontane ontwikkeling der Illustre School, en 

 door waarneming van de teekenen des tij ds. Het was dan 

 ook een blijde avond in zijn leven, toen op 7 April 1876 

 eenige studenten hem in zijn stil studeervertrek kwamen be- 

 stormen met het bericht, dat het artikel, waarbij aan Am- 

 sterdam werd toegestaan, het Athenaeum Illustre tot Uni- 

 versiteit in te richten, door de Tweede Kamer der Staten- 

 Generaal was aangenomen. Hij volgde hen op hunne uit- 

 noodiging naar de zaal hunner vriendschappelijke bijeenkom- 

 sten, en was er met velen zijner ambtgenooten getuige van 

 de vreugde, die allen bezielde. En niet minder was er heilige 

 blijdschap in zijn hart, toen hij, thans met den gewijzigden 

 titel van Hoogleeraar in de geschiedenis van het Christendom, 

 op 15 October 1877, den dag van de inwijding der nieuwe 

 Universiteit, op verzoek van Burgemeester en Wethouders de 

 feestrede hield. Wie daarbij tegenwoordig waren, hebben hem 

 nog eenmaal in zijne kracht gehoord. 



Maar toen ook voor het laatst. Hij zelf had genoeg tegen 

 de zware taak van dien dag opgezien, en alleen zijn geest- 

 drift voor de zaak had hem zijne lichamelijke zwakheid doen 

 vergeten. Reeds sinds vele jaren leed hij bij herhaling aan 

 de spraakorganen. Het college-geven in een klein lokaal 

 vermoeide hem niet te zeer, maar tegen het spreken in ruime 



