( 118 ) 



zalen en groote kerkgebouwen was hij niet meer bestand. 

 Daarom was hem ook reeds op zijn verzoek, met ingang van 

 1 October 1872, bij Koninklijk Besluit eervol ontslag ver- 

 leend als Concionator bij het Athenaeum Hlustre. Sinds 

 leefde hij nog alleen voor de wetenschap en voor het hoog- 

 leeraarsambt, dat hij tot zynen dood met zoo hartelyke 

 toewyding, zoo groote eere en zoo rijken zegen heeft be- 

 kleed. Moge Amsterdam nooit vergeten, wat het voor den 

 blij venden roem van zijn voormalig Athenaeum en den ter- 

 stond gevestigden naam van zijne tegenwoordige Universiteit 

 ook aan Moll is verplicht! En indien ooit een lagere koop- 

 mansgeest zich tegen het voortbestaan van die Universiteit 

 mocht verzetten, of oppervlakkigheid en partijzucht de stel- 

 ling mochten verkondigen, dat geld, aan Hooger Onderwgs 

 in de Godsdienstwetenschap besteed, eigenlijk geld is, dat ten 

 bate van bepaalde kerkgenootschappen wordt uitgegeven, dan 

 strekke nog de naam van Moll mede ten bewijze, dat eene 

 roemvoUe Universiteit eene gansche stad verheft, en dat de 

 waarlijk wetenschappelijke man de wetenschap te zeer lief- 

 heeft, om haar dienstbaar te maken aan andere dan weten- 

 schappelijke belangen! 



Moll's krachten namen nauw merkbaar maar voortdurend 

 af. Bij herhaling aan huis en kamer gebonden, arbeidde hg 

 aan zijne verhandeling over Geert Groote's Dietsche verta- 

 lingen, en hield, gelijk hij altijd had gedaan, het vak zijner 

 liefde, de Kerkgeschiedenis, zoo algemeene als vaderlandsche, 

 zorgvuldig bij. Reeds herinnerde ik, dat hij den 12den Mei 

 1879 door ongesteldheid werd verhinderd, ons aan deze plaats 

 persoonlijk met de genoemde verhandeling in kennis te ko- 

 men stellen. Daarentegen was hij op Zondag, 25 Mei, te- 

 genwoordig bij de uitvoering van Beethoven' s negende Syni- 

 phonie, waarmede zijne geliefde en ook door hem bestuurde 

 Maatschappij tot bevordering der Toonkunst, het driedaagsch 



