( 119 ) 



muziekfeest bij gelegenlieid van haar vijftigjarig bestaan be- 

 sloot. Evenzoo woonde bij — ook dit is reeds gezegd — 

 de zitting onzer Akademie op 9 Juni nog bij. Dienzelfden 

 dag vertrok hij naar zijn vriend Berns op het landelijk Eer- 

 beek, om er nieuwe krachten te garen. En inderdaad, het 

 scheen te gelukken. Opgewekt en verfrischt keerde hij we- 

 der. Maar weldra gevoelde hij zich weer minder wel, en 

 Zaterdag, 28 Juni, schijnt hij van zijn geneesheer genoeg te 

 hebben begrepen, om zijn toestand eeuigszins te doorzien. 

 Althans na zijnen dood bleek, dat hij dien dag in zijne 

 studeerkamer alles in orde had gebracht, wat nog ordening 

 behoefde; bijgevoegde papiertjes duidden de bestemming van 

 het een en ander aan. Het was de laatste maal, dat hij zijn 

 studeervertrek had betreden. Reeds in den nacht van 29 

 op 30 Juni scheen zyn leven in gevaar te zijn. Toch duurde 

 de toestand met afwisselende kansen ongeveer zeven weken 

 voort. De hartkwaal, die zijne gezondheid ongemerkt reeds 

 lang had ondermijnd, kon thans nauwelijks voor hem zelven 

 meer verborgen blijven. Het was soms vreeselijk, zijne be- 

 nauwdheden te zien, maar ook aandoenlijk, zijne vrome be- 

 rusting en christelijke onderwerping te aanschouwen. Over 

 zijn vermoedelijk heengaan sprak hij niet met den weerzin 

 van iemand, die vreest te moeten sterven, maar met de 

 dankbaarheid van eenen, die het voorrecht waardeert van 

 zoolang en onder zoovele zegeningen te hebben mogen leven. 

 Vrouw en kinderen deden, wat zij vermochten, om het lijden 

 zoo dragelijk mogelijk te maken ; de vriendschapstrouw van 

 bijna vijftig jaren bleef hem ook in deze laatste weken 

 nabij. Toen hij er voor dankte, en ten antwoord kreeg, dat 

 hij zelf er veel meer voor moest gedankt worden, zeide hij : 

 ^Laat er ons dan samen God voor danken". Het vroeger 

 aangehaald woord van Miltou: »They also serve, who only 

 stand and wait", toonde hij na zoovele jaren niet te hebben 

 vergeten, want ook thans nog sprak hij van zijn wachten 

 als een wachten in den dienst van God. Zoo zou ik kun- 

 nen voortgaan met allerlei byzonderheden uit de laatste we- 



