( 145 ) 



naar Amsterdam gevolg gegeven hebben, iiidirn hem niet 

 door Z, M. den Koning de titel van Hoogleeraar en van Con- 

 servator der anatomische verzameling bij de Hoogcschool te 

 Leiden verleend ware. Hij stelde die onderscheiding op hoogen 

 prijs, achtte zich gelukkig te Leiden te kunnen blijven en 

 werkte met ouverflauwden ijver voort. 



Li Januari 1866, na Halbertsma's dood, werd Boogaard 

 tot buitengewoon hoogleeraar in de faculteit der geueeskunde 

 en, züoals ik reeds aanstipte, tot directeur van het anatomisch 

 kabinet benoemd. Het nieuwe ambt bracht echter niet veel 

 meer verandering dan de nieuwe titel het vroeger deed. 

 Boogaard ging aanvankelijk voort met het onderwijs in de 

 hem reeds vroeger toevertrouwde vakken en verwisselde een 

 paar jaren later de histiologie met de algemeene pathologie, 

 terwijl hij kort daarna ook de gezondheidsleer op afzonder- 

 lijke uren begon te behandelen. In December 1870 werd 

 hij tot gewoon hoogleeraar benoemd. 



Bij de aanvaarding van het hoogleeraarsambt op den 

 21 sten Maart 1866 sprak hij eene redevoering uit, die later 

 werd uitgegeven onder den titel: »Z)e anatomisch-j)hjsiolo<ji- 

 sche richting in de hedendaagsche geneeskunde^ uit de geschie- 

 denis verhlaard en gerechtvaardigde In deze rede ontwik- 

 kelde hij » de historische gronden, waaruit die richting in de 

 geneeskunde, welke zich de ruimste toepassing van anato- 

 mische en physiologische kennis, ook op de practische genees- 

 kunde, ten doel stelt, hare verklaring en tevens hare recht- 

 vaardiging ontleent." Dit helder geschreven betoog levert 

 op elke bladzijde het bewijs van volkomen heerschappij over 

 de behandelde stof, ook op historisch terrein; — eene ge- 

 neeskunde, welke zich buiten voldoende anatomisch-physiolo- 

 gische kennis in den ruimsten zin zou willen opbouwen, was 

 Boogaard een fabel en aan fijne zetten tegen hen, die in 

 strijd met zijne opvatting dachten of handelden, ontbreekt 

 het niet. 



Boogaard beperkte zijne belangstelKng en werkzaamheid 

 niet tot zijn officiëelen werkkring. Allerminst. Ik heb el- 

 Jaaeboek 187'J. 10 



