MojiESDA EDITORIS. XI 



069. 4. Reliqua Syiionyma ex operibus minoribus (§. 5. 2, 3.) notis textui subjectis reeensemus. 

 §. 24. LOCI NATALES e diclis o^jeriljus bausli (§. 5. 1.) ilem liuuc lextuiu iulraut, addilo 

 inlerdum uno aliove ex Ain. ac. 



Obs. Nequaqiiam vero speciales illos locos natales Florarum Siiecicnrum etc, recei>imus, quippe qui operiinis illis e 

 methudu nofitra (§. 14. 3. ) atl siniplices cataluj^os reJactis , inserenili forent aliquando eilendis Operiljus Liniiaeanis. Et illie sane 

 etiain luci uatales ex itliieribus Linnueauii speciatira recensendi furent. 



§. 25. DESCRIPTIOINES ex iibris (§. 5. n. 1.) ad syslema pertLueulibus buuc texlum se- 

 quuntur, lilteris interdum minoribus excusae, spalii gratia. 



Obs. Descriptiones Operum minorum (§. 5., 2, 3,) quantum fieri potuit omnes recepimus snb 

 textu illo typisque minoribus excudi curavimus : exceptis tamen , quae niiuis longae pro codicis volumiiie atque ob 

 satis cogiiitam speciera, supervacaneae forent, ut v. c. ■paucae ex FL Lapp. et H. Cliff. Vix putamus singulRS ex 

 omissis a lectoribus desideratum iri, atque ut liae quoque a cupidis evolvi et in codicis exemplar transscribi pos- 

 sint , ipsos quoque citavimus verbo ,,c/. " addito. — Sed descriptiones et observationes ex operibus systematicis 

 (§. 5. 1. ) omnes in codice invenies. 



§. 26. KOTULAE, typis miuoribus excusae, quae jam sequuntur texluin comine- 

 moratum (§.22. — 25.), ad reliqua opera couferenda et criticam cujuscunijue speciei absolvendam 

 inserviunt. 



Obs. 1. Synonyma minorum operum (§. 5. 2,3.) ubi fere eadem sunt, brevlssima metliodo reddimus, ul)i 

 plane eadem, verbis „syn. eadcm" indicaiuus, inlelligentes quidem synonyma autorum botanicorum vclcrum (cf. 

 §. 23. obs. 1.). 



Obs. 2. Lo cos n atales ex his miuoribus operibus comparamus saepissime in his notulis, si non manifesto 

 supervacancum (§. 24. obs. ) id visum fuerit. 



Obs. 3. Descriptiones et Animadversionesad botanicen diagnosticam pertincntes, quantum tieri 

 potest cunctas Linnaeaiias recepimus (cf. §. 25. obs. ct §. 14.) e libiis istis specialibus (§.5. 2.3.). 



Obs. 4. Tandem etiam ex libris r e c entio ri bus autor i t at e genuina ad e.rplicandos locos Linnaea- 

 nos dubios pollcntibus (v. c. Su cicis et Anglicis) locos excerpsimus vel seutentias autorum breviter addidimus. — 

 Nostram vero opiuionem brevissime et aplioristice tantum adjccimus, nequaquam ea freti, et potius ad excitandas 

 V. D. disquisitiones. Forsan aiio tempore et loco, praecipue iu Ephemeridibus botauicis, dubia quaeJain Liniiaeana 

 illustrare in animo nobis est. 



§. 27. HISTORICE tractari singulam quamque speciem, ita iit siiiguln opera strenuo 

 ordine ckronologico citarentiir, et in textu ipso, et iii notidis : primo intuilu optiiuuin noliis vide- 

 balur. Leclori certe cominodissimum fuisset. Sed spalio ([uam maxiine consulendum erat .' 

 Quare plerumquo ea opera, quae simillima, slatim post textum ipsum (§.22.): reliqua, qmie magis 

 discreparent, serius recensuimus. Quod ne quis codice usurus inique ferat, Conspectuin ope- 

 rum cbrono logicum ( tab. I. ) addidiinus. Quem si diligenter consuias L. B. (id quod jam 

 vitare non poterisl) suinino emolumento cujuscunque speciei bistoriolam libimet ipse conslrues. 



Obs. Ita evenit v. c, ut saepissime scripserimus „Si>. I. II," „S. X. XII," licet inter Sp. I. et II. temporis ratione habifa 

 Fl, S. II. et S. X. intersit, et sic purro. Sed his mox adscuescet L. B! 



§. 28. SIGNA et ABBREVIATIONES lecepimus ea, quae inler bolanico? vulgaria nunc 

 sunl : et n o s t r a explicavimus i 1 1 a Tab. II., b a s tab. I. et II. 



Obs. Ipse L. sigiiis varium in modum utebatur in diversls operibus. Ita in S. I. signum f Genus novnm 

 Linnaeanum denotat (id quod nos, praeeunte S. II., littera „L." expressimus ubicunque in S. I. inveneramus), — 

 contra * incertum ab autoribus receptum (quod nos verbis). — In Gen. pl. # sign. plantam vivam, et -f 

 (quod nos in -X- mutavimus) siccam examinatam. — In Fl. Lapp. eadem * et -j- ad specierum diagnoses addun- 

 tur; ubi quid indicent, i^ncerlum est, testc Smith in Fl. Lapp. ed. II. pracfat. Nonne vero rursus siccam et 

 vivam plantam denotare putes? Praeterea asterisci * ad subdivisiones classium generumve saepe adliibentur. — 

 Signum -{- iu Sp. I — S. XIII. iudicat plantam dubiam, s. incognitam , quod nos rctinuimus ; idem -1- in 

 Conspectubus ad classes singulas (ex Syst. X — XIII.) denotat anomalas plantas e.f aliis classibus. — Signura 

 * in Spec. pl. adhibitum, teste praefatione significat descript ionem n\ aliijuo citato opere dari (iiuod nos 

 verbo „(rfesc.J" reddidimus- Hoc signo nonnulli, qui leviter inspexerant Species Plantarum, decepti sunt , ut cre- 

 derent opus praecipuum et prae ceteris fidum eo indicari, id quod nunquam in mentem venit Linnaeo. 



Obs. 2. Abbreviationes Linnaei, ut par est , nostris commutaviinus. Ita v. c. Generum pl. edit. L 

 in Musa Cliif. citatur „C7jaracferes", iu FI. Lapp. „C. G." Rursus in S. X. ,,Oen. j)l." significat editionem Vtam, 

 in S. XII. editicuera Vltam. Nos ergo scripsimus „C. /. " „0. T. " etc. — Poiro in Spec. I. „Fl. Suec. 55" 

 denotat „F1. Suecicae edit. I. n. 55", et in Sp. II. scribitur „Fl. Suec. 55. , 61." , quod nos „Fl. S. I. n. 55., 

 //. n. 61." 



Obs. 3. Quae nunc vulgariasunt signa et abbreviationes inter botanicos, nullibi explicavinius , quia hoc 

 supervacaneum fuisset. 



