MONENDA EDITORIS. XXV 



burgi anno 1792. Permiiltas casriiie pretiosas obscrvatioiics, maxiine de gene.ibiis plaiitanim , nec vero non 

 etiam de speciebus quibusdam tontineiit. Taiiien a nobis non Ireiiuenter excerpendae esse videbantur: partim iiuud 

 ea, quae continent, nomiisi ad sermonein vivum autoris fugaci calamo a discipulis conscripta sniit, ncc ab ipsu liiiiiiaeo 

 promnlgata, id (|Uod re vera criticam earum iiidolcm dimiiuiil : partim vero ijuod opiis pcciiliare sisUiiit, cxtra cujus 

 nexuni plurima ex iis iion huc trabciida, inimo lcviora apparore possunt, partim etiam <)uia lioc opiis riiciitins et 

 iiitia botauicorum niaiius etiamuunc est. Praeterea etiain negari nec|uit, liaud [lauca ab editore (promiilf^inile li- 

 bnim post 20 antws) emeiidata , addita, niutataiiue videri, ita ut noii vcreauiur, liis praelectioiiibns valorcni criticnm 

 fere epistolis Linnaeanis aequalein — taiitunimodo concedere. Plerumqne cit avimus illiid lectori; moitemits 

 tamen: „etiam in getieribus, itbi noti cilatur, plcrumi/ue br cvissimum aliquem char. specificum cujus- 

 que generis extare in his praelcctionibus.''^ Oniuino dignissimus liber, qui consulatur ab eo, qui sententiam 

 Linnaei de aliquo genere vel specie, quasi familiari collo(|uio exhibilam, cognoscere velit! 



4. DissKRTATloNiiS LiNNAEi, 171 Am o c n it at i b us academicis collcctae ab Ipso et Schrebcro, 

 magna ex parte a nobis coiiferendae craiit , (juum plus quam 70 cx iis niagis minusve ad explicandas plantas Liii- 



naei valere possint. Qiiae inaxime huc pcrtineut et fcre absorbentur Codice, supra coniiiiemoratae sunt stib /i. 26 



Reli(|uae, (luibus niajus niomentum, iii 'lab. I. nuiicupatae sunt; ceterae in textu Codicis. Ubii|Uc vcro Amocni- 

 tattim librum citamus , qui omuiiim in manubus est, (|uum fliss. originalcs larissiniae siiit. Tantummodo sicubi 

 nomen plantae ex ciusniodi dissertatioiie ortum, tuiic haiic ad nonien cilamuj, deiiiceps vero iiuncupamus locum 

 Amoenitatibus (c/. v. c. J erotiicam montanam Jl. angl.y 



5. AcT.\ sociET.iTUM KRiJDiTARiM , H I ui 6 u s i s uempe , Upsaliensis et P etro p o 1 i t an a e, varias 

 Linnaci elaborationes de plantis, novitatcs promulgatas et additamenta ad opera sjstematica continent, quae ex 

 parte conferenda cum Codicis textu , ex parte citanda tantum, ex parte vero rcservanda eraiit , usijue dum Opcrum 

 Linnaeanorum Edilione colligi queaiit. Namque in his quoque plura sunt hodie quasi abscondita iieciue valde cum 

 orbe terrarum communicata (ut v. c. in Actis Holmensibus tantum Suecico et vura Kdslneri Gcrmanico scrmone 

 cxtantibus: jtaucis exceptis, quae latine reddidere Analecta transalpina atque Gilibeitus in Fundam. 6o(.). 



6. Ex Opuscui.is Linnaei vix nisi Musa Cliffortiana (cui dissertatiuuculae practer Musae monogra- 

 phiani plura v. c. de Scitaminearuin quaruudam char. genericis ad Codicem pertiueiitia iusunt) et Disqiiisitio 

 de sexu plantaruni (in Jm. ac. iomo 10. recusa) huc duci poterant. — Sed praeterea commemorandum omiiino, 

 quasi-Linnaeano s libros ac teste Liuuaei diario (Egenh. AiiteckniiigaT ed. Afz.) „una elaboratos" ab 

 eo cum autoribus esse Gr onovii Floram J irginicam Tom. L 1738. et Roy eni prodromum Florae 

 Leydcnsis. 1739. Quae utraque multarnm plautarum inde aLiiiiiaeo, in exaraudis Spcciehus Pl. maxiinc , de- 

 promptarum locos principes exhibeiit: adco ut din dubii haeseriinus, aunon propter eadeiii Liiiiiaei verba tam- 

 quani reli([ui sub N. II. euumerati libri (ii. 19 — 26.) intcgri conferendi e.ssent. Sed profecto tuiic etiain Sauva- 

 gesii, Gerardi, Kaliuii, Osbeckii, Jacquini adeo aliorumque opcra varia huc tralii simili jnre potuissent, a quibus 

 Pater Botanices recentioris magis niiuusve bona fide quaedam integra mutuo sunipserit. — Quod ad Ferberi hor- 

 tum A gerumenscm 1739. attinet, qui teste eodcin diario ,,totus Linuaei": totus ille catalogus exscriptus est 

 ab editore ex horto Cliirortiano etc. ; vix vero Liiinaei oinis, nec alia re mcmorabilis. 



IV. A 1 i e 11 a , 



i. e. aliorum autorum opera, quibus vera autoritas (autJient icit atem vocant) ad explican- 

 dam Liiinaei sententiam iuest, adhibenda esse videbantur ad lectoris emolunientum et criticam locorum 

 dubiorum perficiendam, — Kx liis suinnia sane autoritas apud autores Suecicos e.st , qui loca iiatalia plantaruin 

 e Linnaci Floris Suecicis oriundarum iiivestigarunt. Maxime Wahlenber gii Flora Lapponica et Suecica, inter- 

 dum eiusdem Flora Upsalicnsis et Carpatica huc pertiuent, Friesii Flora Hallandica, ISovitiac florac Siiccicae 

 (Ed. II.) earumque Manfissa , IJ' ahlb er gii Fl. Gvthoburgensis. — E botauicis Aiiglis iuclytiis Aer6or« Linnacuni 

 posscssor lconibus pluiitarum hdclcnus incditis aliijuas spccies illiistravit , et observatiiiuciilas de variis exhibuit 

 in Floris suis lirittunicis , Liniiaeanne societatis actis , opiisculis cpistolisque Liniiacanis ab eoeditis, spaisiscpie 

 aliis locis, quae forsan noii ouinia cognovimus. — Liiinacifilii opera, quae vivente patre scripta siiut, digni- 

 tatem eam , quam propria fere Patris opuscula sub 11. ct III. enumerata, habeant necesse est , seriora vero auto- 

 ritatem certe Ejus, cui plerumque ante oculos fuere specimina Liiinaeana. — Discipulos inter Ehrhartus ma- 

 xime, Schr ebcrus , Thunber gius , Retzius , ^fzelius , G i sekius, Fabriciusque ii erant, a qui- 

 bus Linuaeaiia seutentia communicari et servari poterat. — Recentior um opcra saepissime criticas coiitrover- 

 sias de plantis Liiiiiaeaiiis niovcruut, (pias sicubi respeximus, JJ^ill d enow i i maxinie , S c hultesii, Sprenge- 

 lii, Brownei, Decandollei, Reickenba chi i aliorumque opera con.sideiitcs , ea mente egimiis, nt haec a 

 Codiee non aliena, lectoribus autem grata fore existiinaveiimus. Quae si displiceaut , alia editione lubeiiter omit- 

 temus. Re vera enim Codicis non est, recentioruni controversias agere , atqiie fidem cjus infriiigeremns, ubi 

 partium studiosi existeremus. Verum ubi Liiiiiaeana dicta factaque ab iiiiquis judicibus minfice torqueri et quasi 

 tirouis hallucinationes et incertiUidiiiis perpetuos fontes haberi vidimus, certo vindices ejus esse debuimus. 

 Neque ci tameii viudicavimus aliud (|uid . nisi ut Liunaeo tribuunt similem censuiam paiemquc juslitiain (|iiaiii sibi 

 quisque a posteris cxpetant. 



a 



