XXVlil MOSENDA EDITORIS. 



diversa objecfa uno eodenuiue et tri\iali et specifico nomine diceret; — suadet praelerea ipsa horum speci'fi- 

 corum (s. (Hagnostirorum) nominum ratio, quae ad vitandas confn.sioiies aptis.sinia Linnaeus ubique commen- 

 dabat, quae aliis omniims praeferebat, et ([uibus manife.sto invitus et nccessitati codens nomina trivialta adjecit. — 

 Concedendum contra est, virum contrahendi potins , quam discernendi studio in re botanica faventem 

 saepissinie snbsumpsisse formas pristinae cuidam affnies ac similes, serius allatas vel in itinere visas aut ex 

 autoribiis tantum ei cognitas, ne specierum numerum augeret. Id quod hodieque ab ipsis celeberrimis et summa 

 autoritate praeditis botanicis fieri solet. Sed tunc quoque unam formam primariam menti ejus obver- 

 satam esse sana critice statuat necesse est, licet hoc vel iliud synonymum , haec vel illa serius ad- 

 jecta observatio fonsan propterea excludenda sint 



OOs. I. Similitcr Frlesius (I\'ov. p.AQ.J. „ Facile largior , Lirinaeiim {ciii rmn iihique .siilitiles et strirtiore.s liniites eC 

 differentias eniere licuit inimensus studiurura ambitus , iiuleque in generihus intricatissimis habituales tlifferentias praeeiitue pro- 

 pusuit) peregrinas plantas sub eod. nomine cum Suecica comprehendi potuisse , cum iilem ab accuratissimis nustri aevi Butanicl.s 

 factum vidimus ; verum nostrum est, ejus uptimam et primariam formam eruere, ejusque species, ut ipse 

 81 Intev vivos esset, interpretari. '• 



O b s. '2. „Linnaeus laxum sui uetn, vt saepe nostri, species determinandi ffeninm perspiciem , omnin e novo constrnxit ; 

 fet quis non miretnr, etini in his tam nailta et exiinia pracstitisse ?) , — ubi vero tli[fvrcntiiis non rite pcrs/iexit , ipse, in lifferis 

 ad Uallrrnm, fatefnr, se diversas species conjungere, quani varietates distinguere malle, Hinc, iibi spccies 

 JAnuacauae collectivae sunt , — via eclectica procedendum." (Fries Nov. p, Q-i.) 



9. ERRORES LINNAEANI non studiose conquirendi et proclamandi sunt, ubi ipse serius sese 

 emendaverit et ad certitudinem pervenerit (ut in Rumicc acuio^ Antholyza Cunonia)^ vel ubi nos plures quam ille 

 formas distinguere didicimus. — Nec re vera , nisi textui mutatio ejusmodi inest, diversas plantas diversis editio- 

 nibus intellectas evistimare fas est. Confusiones illae Linnaeanae, quas vocant, phantomata mera plerum-^ 

 que sunt , a quibus dcterreri nolimus. 



Obs, 1. „Linnaeus controversiis ... multls modis ansam dedit. ]Von is sum , qui metiiani , examen integnim critirum laudi- 

 bus Linnaei inimortalibus aliquid detrahere , quamquam extnde facile patet , species ipsi in generibus ob specierum nmltarum ha- 

 bitu consimiiiiim affinitatem i n t r i c at i s s i m i s iu^n scmper fiiisse fixe determinatas s, acute liniitatas ; aliam nlterius loco successu 

 temporis substitutam (ut in Rosa pimpinellif. , Ei;lanttTia , Ilumicihus) ; .svnonyma et definitiones ad diversas species spectare; immu 

 jpsum aliam defintre plantam , quam revera, memoria et hahitu fidens, indicare voliitt." (Fries Nov. p. 94. > — Fx at~ 

 tera rero partc prube tcncmhiin, id in paucissimis tantnm stutuendnm esse, et quantum fieri posslt, quodvis altnd potius critices anxi- 

 tium , illacsa qnidem veritute , adhibendum esse. 



Obs. 2. Injnste et plane absqne rationc saepe confusioncs Linnaeo trihnebant //'.•;/ confu^ii scriptores : cas(pte avide propngare 

 splebunt novornni nomluum sludiitsi botanici, — lia Itaflotani niijrani^ nntlo loeo dubioni apnd L. . in Sp. I. nfiain ifnain 

 in Sp. II. iidctVuji antumuiif Sniit/iius , licet tota §, inteip'it hinc recusu sit , soluin additis vcrbis „cal. acnmi natis ," quae 

 loifice ct diof/uastice aijdi jnbcbunt. (piacipic ipsissiina, si opus cssct, indicarcnt, (piainnnm anfca plantnm f/nbuerit Liunacus. Causa 

 vcro reprehcnsiouis iii co posita . ynod ipsc Smil/iius in Enijf. bitt. fnlsniu />. nit/nim piuxerit , errorcmquc Liunnei incusare malnit. 



— B. albn ccro iii Fl. S. II. ,,cnl. t r u nca t is'^ distiucta opfimctpie dcscripta est, caipie tota §. c Ff. S. in Sp. II. iiniun- 

 tata miip'avit. Jnm Friesins, contra diaipiosin , contra syn., confrn locum natnfein a rccentiorib. probatnm , B. albam Ff. S. 

 pru V a r. athiflora B. vntfjaris (cni ipse cal. snbufatu- aristnfos tribuit) , B. atbam Sp. p l. ccro (i. e. eandem pfnntnm) 

 pro rar. albipora B. foetidne fcnl. rotnndnto -dilatntis) exhibet ! — AVmd cxemplar fitdibrii critici in Carice leporina L, 

 vitupernvit WnftlcufHTifins : ,, Haec in s^Ivatica parte crescit, uhi Llnnaeus ipse .suam C. leporinam legit: scquens species au- 

 tem in solis alpihus occurrit, ubi se nunqunm eam vidisse praedicat. Exinde et ex herhario Burseriano certissimum fit , quod haec 

 ipsa Linnaei ortgiiialis cst ; sin minus, nulla milii adest ratio , repudiandi cvrtuni plantam e Flora Suecica , et quaerendi incer- 

 tam e l-Iora Lapponica. Estiie id umbram quaerere ? ISum in. primn adofescentin ipse siias plnntns fixe determinntns hnlmit ? 

 Cur non inelius pm certo accipere id, tpiod sub vlrili aetnte cerfum dcferminacit ? praecipue Florac Suecicae plantas , ct rvpudinudunt 

 solutninodo confusioucs . ipias scncx iitfruduxit ?'' Wahlenb. fajip. p. 2'lG-\). — Eadem ratio erat in Costo arabico (ubi miunisi 

 ST/rt, Jacfjuini, non inspccta tabnla in S p. U. ndditnm, ilvfcndnm esf) , Atf r ostide stolonifcra et capillari 

 alihiqnc. Persacpe adco Suevici autorcs ftodie mnijis dubii snut ipso Liiinaco , ?// in Broiiio racemoso , Cfienopodio viridi, Vcro- 

 nicu mnritima, Alismate nutanfe^ Arennriit medin , Oalio ochrotenco , Jiuniicibns, CerastHs, 



Obs. 3. Linnaeus \qui dnm propriae meiifis indofem depinrpt . i/we fatefur : „ Inceptu opcrn tnt fineiu pcrduxit ncc in 

 opere respexit"^ tardus erat in corrigendis errorihus suis, et saepe in iis ad tenninos vitae p(;r.severavit (ut 

 in Car ic e nli ff in o s u ). — Uhi vero sese corresit , ihi t a c i t e t a n t u m m u t a v i t m ii t a n d a , raro ipse id indicans. 

 fForsan tivones a 8^'stemate deterrere noluit erebrius indicatis corrertioiiihiis , gnaros autem et peritos i:a prioribus lihrts inspei-tis 

 invcnturos esse oxistimavit. J Hinc pernuitta ipsins s>non,vnia hodieque iluhia siint. niaximu ex priorihus opcrihus , et pcrmiilta ab 

 iis botaidi-is ignorantur, qui unicam eilitioiiem se(iui solent. Interdiini adeo diagnosis ex novo spccimine vel nova icone nmtata 



^,<i( non scmpcr benc . ut in Ononide Clierleri , Amoino Cardumomo. — Eaqiiu res muxime videtur expetero uditioneiu eom- 



paratam et eilitionum discrepantia instructam. 



10. OMJSIT Linnaens c propriis pauca genora (de quihus Cf2;imus Cnp. 1L sub /. 1-18.) et plurcs species : 



— ex horto Ciiirortiano nmltas (83, c quibus plurimas interpretari potuimus), item ex KI. Zi;\l. (197, e quibua 

 iamen phnimae erant ipsi incof^nitae ) , siii{;ulas e Vir. Clilf. , Hort. Ups. vic. In Sue(;i<;is plautis ma*;is sil)imet 

 ipsi confisus (tcstatur Carex vli^.l)^ panca tantum serius oinislt, excoptis Kunois 2^^ pt duobus Litliophylis ; cx 

 ipsa Flora Lnpponica dnbiae sunt fi vel septcm. — Adeo ipse, ut in (*phr. lililulia, plantac oiim descriiitae: „7?ort 

 mcmini" adscripsit in Sp. pl. — Sed quod e Sp. I. quotjne, ct niaxime e S, \. , tot species (hodie a bolanicis 

 ignoratas, immo praetervisas) omi.serit, ipsi mirati sumus. K (luil-ns multae bonae sunt, et ex partc serius rcsti- 

 tutae, ut /itrafrcne sibirica., Mcscmbr, anreum, Bomhax rctifitosa , Pldomi" italica^ Ononis arvcnsis ct pusilla^ 

 Mnus incarwy Mcntha vcrticHlata ctc; — aliae non ('XpIIcandao, ut Pliyllis iudica ., Uarreria j Teucrium Psvudo- 

 chamacpitys .^ Ixin aiha ^ Panicum vynosuroidcfi vi repewi ; — aliis vitlnm laclte correctum subest , ut in Mimosa 

 purpurca S. V., t/utic Olcditsia est, /Ina^alli crtpensiy qvac Paederota. 



Oby. Linnaeus Inn^e plures, qnam svstrmaticis opcrihus proposuit. plantas co(;noverat, iilh^na cautissime tantum rcripiens. 

 It.i V. I-. in epistolJN ad Itnrmiiitmim multaa species Hurmaiiiiianas hodi"* mimiH connitns ritavit, et in diss. de herhariu .Viiihoi- 



