MONEMDA EDITORIS. XXIX 



nensi genera Casuarinae, 1'andanl al. commemoravit Rumphiana , qiiae ipse nonjum recJperet. I(a In itincribus etiam una aliavo 

 Bauliiniana vel siinilis spccies conmiemoratur, quac pnst I.lnnaeum tantum civitatis jura adcpta est ! Hic illic ejusmodi nlantas iii 

 Speciebus plantarum allegavit conreremlas (ut iii lititu ijrno.: „Cf. Ritta sytvestr. vtinor llault. elc." j. 



11. NOMFNA TRIVFALIA Linnaeus proposuit in Spec. Pl. editione I.: coactus neccssitate, ut videtur. Sen- 

 sim eiiim scnsiinque in itineiilius suis, a specificis (diagnosticis) nominibus suis, tantopere antea comniendatis, ad Bau- 

 liiniana redit, eaque compendiose proponit, ita ut plane referant seriora illa nomina trivialia. Exemplo sint Hya- 

 cinthus botryoiilcs, Fumaria bulbosa, Narcissus luteus, Corona imperialis, Primula lutea ex 1 1. Oel., Viola pa- 

 lustris, Osmunda rcgalis, Lichen gcographicus, Cynosurus coeruleus, Aira coerulea, Primula minor, Brassica per- 

 foliata, Dianlhus scancnsis, Hlyagrum monospcrmtim et alia innuniera ex It. Scan. — Ubi igitur ejusmodi nomina 

 niemoriae melius inhaerentia iii itineribus et excursionibus vitari non posse viderat, sancienda quaedam esse 

 intellexit, ne nimis multa orirentur (5110 de re vidc praef. Spec. jtl. Cod. p. 13.) — Inde igitur ea derivanda .sunt 

 omiiia; quae vero £Uite Sp. L adhibita, ludibria nec sancta sunt, soni, neque iiomina. (Cf. supra Cap. I. 

 §. 20. 2.) 



Olis. 1. Noraina haec utplurimum ex Bauhini.anis aut aliis illo tenipore vulgarihus synonjmis efformata saepe quiJem uptinia 

 non sunt. Ipse Linnaeus ea initio levitate quaii.im ileilit et ailhihuit , (/liiic sttepc fiilsii cititiiliir iit Diss. v. c. cle herli. Amb.) 



Sed nisi h a e c servemus, qu.ie usu sancta et prim.iria sunt, quid ohstet quominus in posterum omnia commutentur a neoIo"is V 



Quare ego quoque „nim eiileo ctir mtilti itomiim l.iitiineiiitu certu , ubi ab aliis cotnmutata { s. perperam adliibita) siiit , ab- 

 otere vetint , et iioea stibstittiere. l\iiin error ceritatein tollit?" (Frics nov. p. 40. > 



Obs. 2. Inutilia sjnonvma Linnaeana ea sunt, qu.ae r. c. ex uno alterove loco natali dissertationum de herhorationihus 

 Upsalieusihus, flora Ryhyeiisi etc. finguntur. — Mala ea sunt , quihus opera adscribuntur ejus periodi , qua nondum ilata erant 

 nomina trivialia ^r. c. ..Uuinex acnttis 1 1. S c an." : cf. snpra Cap. I. §. ^H). obs. 2. J — a qua consuetudine WahleiiberKium Friesium- 

 que non ahstinuisse , jure dolemlum est. — Optime tri\iali nomini Linnaeano illud opus adjicitur , ubi nomen priino ilatiim 

 est, (nisi (ptatuloqtie critica vetet) : vel statui etiam posset editio singula, v. c. Spec. I., quae princeps valeat , ita ut solum 

 „Linn." additum hanc significet , reliquae vero semper adscribendae sint. — Sed haec Viris Doctis per pendentlti 

 re t i ntj u i lu tt s. 



12. PERIODOS Critice Linnaeana sequentes commode distinguere poterit: 1. Linnaeanamprimam ante 

 Species L editas , — 2. Linnaeanam alteram a Spec. J. ad S. XIL perfectum, — 3. Decrementum 

 Linnaei, — 4. Filii discip u lor uni que aevum, — 5. Smithium ejusque pedisequos, — 6. Suecicos 

 interpretes recentiores. — Quos jam sequeretur necesse erat 7. eclectica periodus, cunctis sine discrimine 

 auxiliis ad justam stabilemque operum Linnaeanorum interpretationem usura. — E quibus auxiliis jam maxinie ne- 

 cessarium erat: Textus operum editionumque comparatus et digestus, quem Codice hoc Botanicis exhi- 

 bere conati sumus. Ac spes^est, fore ut, ^quibus ,.,scire, non hallucinari'' curae cordique est, benevole eum 

 accipiant. ' 



