( 3 ) 



zaaiulieid, vindingrijk vernuft, belezenheid en veelzijdigheid 

 van opvating waren bij hem harmonisch vereenigd. Is die 

 vereeniging op zich zelve niet voldoende om met die voor- 

 gangers op ééne lijn te worden gesteld, zonder dit samen- 

 treffen zou Harting voorzeker de hoogte niet hebben be- 

 reikt, waarop wij hem met zooveel ijver en toewijding een 

 lange reeks van jaren werkzaam hebben gezien. En meende 

 het Bestuur onzer Akademie, — volgeus de goede gewoonte om 

 in haar Jaarboek de verdiensten van hen, die haar ontvallen 

 zijn, te herdenken, — nu het Harting gold die taak te moe- 

 ten opdragen aan hem, die het voorrecht mocht hebben zijn 

 leerling en zijn opvolger te zijn, het kon zich verzekerd 

 houden, dat — wat ook aan dat „in memoriam" ontbre- 

 ken moge — warmte en dankbare waardeering zeker niet. 



Reeds voor een tweetal jaren gaf' ik in de Gids een beeld 

 van den betreurden leermeester, bestemd om den persoon 

 in al zyn eenvoud ook door anderen te doen hoogschatten. 

 Thans behoor ik mij meer in hoofdzaak te bepalen tot zijne 

 werken, zijne talrijke geschriften en zijn arbeid op weten- 

 schappelijk gebied. Zij zijn het, die in dezen kring meer 

 uitvoerige bespreking eischen. 



Te meer aanleiding tot zoodanige beperking (en wellicht 

 ook tot de vertraging waarmede deze regelen gereed kwamen ?) 

 vind ik in de voortreffelijke levensbeschrijving van Harting 

 door Dr. H. F. Jonkman in de •» Mannen van Beteekenis 

 in onze Dagen^ gegeven, waarin talrijke bijzonderheden, 

 aan de vriendelyke mededeelzaamheid van Harting's weduwe 

 en zoon verschuldigd, voor het eerst een plaats vonden. 

 Daarheen verwijs ik hem, die Harting's levensloop van kinds- 

 been af op den voet wenscht te volgen, en die het treffend 

 beeld van den veelzijdigen man, ook nog door menige 

 anecdotische bijzonderheid uit zijn jeugd en zijn rijperen 

 leeftijd verlangt toegelicht te zien. 



Den eersten openbaren stap op het veld der wetenschap 

 zette Harting op 28 November 1835, toen hij als 23-jarig 

 jongeling zijn geneeskundig proefschrift: » Observationes 



X* 



