( ö ) 



bezitten. En waar wij zijne oudste studiën over de dierlyke 

 weefsels als uitgangspunt namen en reeds melding maakten 

 van opstellen aan de samenstelling van zijn microscoop gewgd, 

 daar komt ons onmiddellijk voor den geest, dat het hoofdwerk 

 in deze groep zijner geschriften geen ander ziju kan, dan de 

 vier 80 deelen, die tusschen 1848 en 1854 bij Campagne te 

 Tiel het licht zagen en waaraan Harttng den titel gegeven heeft 

 van: »Het Mikroskoop, deszelfs gebruik, geschie- 

 denis en tegenwoordige toestand." Inderdaad heeft 

 hij daarin nedergelegd al wat hem een twintigjarig gebruik 

 van dat belangrijk instrument geleerd had, en tevens al wat 

 ijverige navorschingen omtrent de historische ontwikkelings- 

 geschiedenis daarvan, geleidelijk aan het licht hadden gebracht. 

 Dat dit omvangrijke werk in 1859 door Dr. Theile in 

 het Duitsch vertaald werd, en dat van die vertaling in 

 1866 eene tweede uitgave noodig was, bewijst wel hoezeer 

 de beteekenis er van ook buiten de grenzen van ons vader- 

 land erkend en gewaardeerd werd. 



Die tweede Duitsche uitgave, evenals de eerste in drie 

 deelen verschenen, verdient daarom in zekeren zin boven de 

 oorspronkelijke Hollandsche de voorkeur, omdat Harting 

 de gelegenheid vond, daarin niet alleen op te nemen den in- 

 houd van een naschrift op zijne Hollandsche uitgave, dat 

 in 1858 ouder den titel: ,/De nieuwste verbeteringen van 

 het mikroskoop en zijn gebruik sedert 1850", verschenen 

 was, maar doordien hy in den tekst, wat er tot 1866 aan 

 nieuwe verbeteringen was uitgedacht, kon invlechten. 



Het eerste deel behandelt de optische samenstelling van 

 het gebruikelijke microscoop en bevat daarbij eene alge- 

 meene beschrijving van de verschillende werktuigen, die 

 onder dien naam worden samengevat. Ook de rol, die het 

 oog, bij het microscopisch zien, speelt, wordt uitvoerig na- 

 gegaan: eerst wanneer dit zich boven het microscoop be- 

 vindt, is een optisch geheel tot stand gekomen, dat den 

 waarnemer in staat stelt in de fijnere samenstelling van 

 levende weefsels door te dringen. 



