( 29 ) 



een tweeden druk: ^??»o 2070 geworden is. Over den inhoud 

 van deze vier geschriften, ons allen welbekend, zal ik hier 

 niet uitweiden. Dat zij herdrukt en bovendien in het 

 Duilsch, Eugelsch en Deensch vertaald werden, bewijst 

 hoe groeten opgang zij gemaakt hebben. Sedert Ha.rïing 

 ze in het licht zond, is er geen populair schrijver onder ons 

 opgestaan, die het bem, ook maar in de verte, heeft nage- 

 daan. En uift licht zal iemand dermate den gemoedelijken 

 toon weten te treffen, vermengd met de fijne ironie en met 

 den geestigen spot, die vooral in het laatste der vier be- 

 doelde werkjes zoo in haar volle kracht schitteren. Wat 

 Harïing daar over examina, over algemeen stemrecht, over 

 emancipatie der vrouw, over koloniale exploitatie, in den 

 fantastischen vorm eener toekomst-profetie behandelt, het is 

 alles zóó actueel, al werd het reeds voor meer dan twintig 

 jaren geschreven, en het is zóó onderhoudend behandeld, 

 dat een nieuwe oplage zeer zeker binnen korten tijd door 

 het Nederlandsch publiek zou zijn uitgeput. 



Men kan van Harting als popularisator niet spreken, 

 zonder zich de lange rij deelen voor den geest te roepen, 

 die wij kennen als het Album der Natuur. Harting was 

 hiervan niet alleen de oprichter, maar inderdaad de ziel. 

 Zijne groote belezenheid, ook in andere takken van natuur- 

 wetenschap, dan de meer bepaald door hemzelf beoefende, 

 maakten hem tot het ideaal van een redacteur voor zoodanig 

 tijdschrift, en het heeft onder zijne leiding eene periode 

 van grooten bloei doorleefd. 



Verschillende artikelen, die van zijne hand in het Album 

 verschenen waren, zagen nogmaals in een Duitsch kleed het 

 licht en wel als een tweetal bundels »Skizzen aus der Natur." 



Alweder nopen, mij de grenzen, die deze schets niet mag 

 overschrijden, hier af te zien van eene meer uitvoerige be- 

 spreking, hoe gemakkelijk het mij ook zou vallen in dat 

 Album grepen te doen. die uw belangstelling zouden wekken. 



Was het wonder dat Harting, toen hij eenmaal bemerkt 

 had dat het Nederlandsche volk zoo goed en zoo gaarne 



