( 64 ) 



de sympathie, die hij in latere jaren voor de studeutenmaat- 

 schappij bleef gevoelen, gaf hij een aandoenlijk blijk toen 

 hij, door den dood bedreigd, den wensch uitsprak, dat het 

 Corps bij zijn heeugaan niet den rouw zou aannemen, waar- 

 door het vieren der Groninger lustrumfeesten anders verhin- 

 derd zou kunnen worden. 



Toen Mees in Maart 1864 candidaatsexamen had afgelegd 

 kon hij zich — ofschoon hij verscheidene colleges *) bleef 

 volgen — meer op de beoefening der natuurkunde toeleggen. 

 Op een paar omstandigheden, die voor zijne vorming gunstig 

 waren, vestig ik hier gaarne de aandacht. Het waren in de 

 eerste plaats de gesprekken met Buys Ballot over diens Schets 

 eener Physiologie van het o nbe werktu ig de rijk 

 der natuur tj welke de schrijver gelijk ook in andere jaren 

 met zijne beste leerlingen, toen met Mees samen las. Het is 

 bekend, op welke welwillende aanmoediging en vriendschap- 

 pelijke belangstelling elk wetenschappelijk streven bij den 

 Oud- Voorzitter onzer Afdeeling kan rekenen. Had Mees 

 echter eene andere aanbeveling noodig gehad, dan dat hg 

 zich met liefde op de natuurkunde toelegde, hij zou deze ge- 

 vonden hebben in de omstaudigheid, dat de wederzijdsche 

 familiën door oude vriendschapsbanden verbonden waren. Zeer 

 gaarne sprak Buys Ballot met Mees over physica ; de grond- 

 toon van die gesprekken §) was » allerminst dorre geleerd- 

 heid" maar het »streven om tot zelfonderzoek op te wekken". 

 Zü deden Mees deelen in het enthousiasme van den schrijver 

 der Physiologie voor het vraagstuk der dissociatie **}, 



*) O. a. ook die van Mulder over chemie en Miq,uel over geologie. 

 f) Utrecht, Kemisk & Zoon, 1849. 



§) H. W. ScHROEDEE, V. D. KoLK, Over het meten van den galvaui- 

 scheu geleidingsweerstaud, inzonderheid bij metalen. Utrecht 1860, pag. 



xni. 



**) Versl. en Mededeelingen 1857, werd door Buys Ballot het eerst 

 het bewegelijk evenwicht der heterogene atomen voor de verklaring der 

 dissociatie gebruikt. Dit wordt door latere schrijvers ten om-echte over 

 het hoofd gezien. 



