( 69 ) 



gelaten, thaus verdiepte hij zich iu de uitvoerige berekenia- 

 gen, die het uitwerken van de theorie van Briot vordert. 

 Briot was iu zijue verklaring der dispersie door periodieke 

 wijzigingen in den toestand van den ether ten gevolge van de 

 werking der ponderabele moleculen, blijven staan by amorphe 

 stoffen. Mees begreep, dat deze theorie niet mocht wor- 

 den aangenomen, tenzij ook de dispersie in kristallen daar- 

 door kon worden verklaard. Door het onderzoek der lichtbe- 

 wegiug in kubische kristallen bewees hij, dat dit niet het 

 geval was. Bij de tessulaire rangschikking der ponderabele 

 moleculen kan het wel niet anders dan dat ook de periodieke 

 ongelijkheden, die daarvan het gevolg zijn, eene overeenkom- 

 stige regelmaat vertoonen. Hieruit volgt, dat niet alleen licht 

 van verschillenden trillingsduur bij dezelfde trillingsrichting, 

 maar ook licht van denzelfden trillingsduur maar verschil- 

 lende trillingsrichting in 't algemeen eene verschillende voort- 

 plantingssnelheid in 't kristal moet hebben. Door de studie 

 van de theorie van Briot was Mees a priori tot de overtui- 

 ging gekomen, dat die dubbele breking vrij aanzienlijk moest 

 zyn. Een nader analytisch onderzoek bevestigde dit vermoe- 

 den ; alleen iu de richting der assen en in die der grootste 

 diagonalen zoude zich het licht in het kubisch kristal zonder 

 dubbele breking voort kunnen planten ; in alle andere rich- 

 tingen echter levert de theorie het bedrag der dubbele bre- 

 king zoo groot, dat zij in lijnrechte tegenspraak met de waar- 

 nemingen is. Ook zoude de theorie vorderen, dat in sommige 

 richtingen van voortplauting de roode stralen meer dan de 

 blauwe, iu andere de blauwe meer dan de roode gebroken 

 worden, terwyl men duidelijk het tegendeel waarneemt. Hier- 

 mede was de theorie van Buioï veroordeeld. Ook is het vol- 

 gens de redeneeriugeu van Mees verre van waarschijnlijk, dat 

 men met eene andere wet van wisselwerking tusschen stof 

 en ether dan die welke Briot aanneemt, toch uit periodieke 

 ont^elijkheden in den ether de dispersie in verband met de 

 andere lichtverschijnselen zou kunnen afleideu. 



De erkenning van de verdiensten van dit onderzoek van 



