( 72 ) 



lijks in eu zyne oogeu vroegen: weet gij wel hoe goed ik 

 het met u meen. 



Hij was helder, weldoordacht en eeuv oudig in zijne woor- 

 denkeus. Men begreep steeds wat hij bedoelde, en daar hij 

 uitersten vermeed werd niet licht eene redetwist door hem 

 uitgelokt ; althans leverde de aanrakinoj met hem zelden die 

 wrijving op, welke ook onbestemde gedachten geheel doet bloot- 

 leggen en de levendigste herinneringen achterlaat. Ofschoon 

 praktisch en ktindig liet hy in vergaderingen bij voorkeur 

 anderen het woord voeren ; aan de overtuiging, die hij zich 

 na scherp toeluisteren gevormd had, bleef hij onwrikbaar 

 trouw. Hij moest eerst geprikkeld worden voor hij er waarde 

 aan hechtte om zijne zeer besliste nieening over personen of 

 zaken zelfs tegenover goede vrienden uit te spreken en dan 

 met vuur te verdedigen. Hij deed dit zonder aanzien des 

 persoons. Bescheidenheid en eenvoudigheid waren hem in 

 hooge mate eigen ; nimmer liet hy zich op den voorgrond 

 plaatsen. Hij had waarheid lief en werd boos als iemand 

 niet oprecht was. Zijne beschouwingen over godsdienst en 

 maatschappij waren zeer vrijzinnig. Hij was een recht ge- 

 aard natuuronderzoeker, op wien men rekenen kon, waar de 

 krachtige en ongestoorde ontwikkeling van het intellectueele 

 leven verdedigd en bevorderd moest worden. Zijne begin- 

 selen in ruimeren kring voor te staan, daartoe achtte hij 

 zich niet geroepen. Hij wilde voor het publiek niet anders 

 zijn dan een wetenschappelijk man, die naar zijn beste we- 

 ten de plichten vervulde, welke hij met het professoraat op 

 zich had genomen. Laat ik thans beschrijven onder welke 

 omstandigheden hij te Groningen optrad. 



Aan Seerp Brouwer, een driftige Fries, van wien mij ver- 

 haald werd, dat hij voor eene slecht isoleerende Leidsche flesch 

 geene andere behandeling wist dan deze op den grond in stuk- 

 ken te werpen, was daar in 1835 J. W. Ermerins opge- 

 volgd, wiens verdiensten door C. J. Matthes in het Jaarboek 

 dezer Akademie van 1870 zijn geschetst. De colleges werden 

 aanvankelyk ook door Ermerins gegeven in een huis in 



