LXXXIX 



middelnederlaudsche taalvormon, aau welke zich tekstkritiek 

 vau plaatsen uit deu Kijinbijbel, Velthem en het Bouc van 

 Seden aansloot. 



De Heer Cosijn vestigde de aandacht op fragmenten eener 

 oude psalmvertaling, die onlangs te Parijs zijn uitgegeven. 

 Zy wordt daar te onrecht oud-nederlandsche genoemd, als 

 zijnde eene middelfrankische vertaling, en bevattend een ge- 

 heel anderen tekst dan de Wachtendonk 'sche psalmen. 



Eene nieuwe uitgaaf van het geschiedwerk van Dionysius 

 van Halicaenassus, door Jacgby te Leipzig aangevangen, gaf 

 deu Heer van Herwerden aanleiding om in het Latijn 

 kritische opmerkingen op de drie eerste boeken te schrijven, 

 die in de V. en M. (3, Hl, 67 — 91) zijn opgenomen. 



De Heer Vosmaer droeg eene metrische vertaling voor 

 van het gedicht van G. Albini : ad Vergilium, dat in den 

 vorigen wedstrijd van Latijnsche poëzie eene eervolle mel- 

 ding heeft erlangd (V. en M. H, 279 — 282). 



Door den Heer Moltzer werd de inhoud medegedeeld 

 van een Klucht in boertige veersen van Joos Klaerbout, 

 in 1662 te Middelburg verschenen, en aangetoond dat deze 

 noch ruwe, noch platte klucht, eene navolging was van de 

 veel oudere Farce de Maistre Pathelin, die eerst in de acht- 

 tiende eeuw in onze taal is overgebracht. 



Wat de Assyrische opschriften van Nebükadresar II » Over 

 de tempels van Ê-sagila te Babel en E-zida te Borsippa" 

 leeren, werd door den Heer Tiele onderzocht en medegedeeld 

 (V. en M. III, 103 — 132). Zijn betoog strekte vooral ter 

 aanwijzing van twee dwalingen, waarin de uitgevers en 

 vertalers dier opschriften vervallen zijn. 



De Heer Six handelde over den tijd, waarin het groote 

 Phenicische opschrift, dat in het » Corpus Inscriptionum Se- 

 miticarum" T. I, p. 13 is uitgegeven, gemaakt is en bewees 

 uit munten, dat Koning Eschmoenezar, die daarin genoemd 

 wordt, van 289 tot 275 vóór Christus te Sidon moet ge- 

 regeerd hebben. 



De Heer Leemans toonde papier- afdrukken van achttien 



