( 8 ) 



tot de middelnederlandsche letteren, boekstaaf ik de verzeke- 

 ring, dat mannen als Clarisse in Noord- en Willems in Zuid- 

 Nederland den schrijver hunne ingenomenheid met zijn arbeid 

 betuigden '^), en zijn jonge vriend de Vries in De Gids van 

 1841 eene gunstige beoordeeling ervan gaf. De Vkies had 

 hem geschreven, dat hij »wat over de Beatriis zou zeggen", 

 en JoNCKBLOET was met dat vooruitzicht zeer ingenomen: 

 bij uitstek kenmerkend zoo voor den jongen man van 1842 

 als voor den geleerde van later jaren zijn de woorden, waar- 

 mede hij zijn vriend daartoe opwekt: »Ga uw gang, schrijft 

 »hg, en hak er maar fiks op in, al blijft er ook niets over 

 »van mijn papieren kind, zoo de wetenschap er maar mee 

 » vooruitgaat" ^^). 



Inderdaad, hg had alle voldoening van zijne uitgave. En 

 terecht: daar viel te pryzen. Wel allereerst de tact, om 

 eenvoudig een diplomatisch getrouwen afdruk van het hand- 

 schrift te geven, hetgeen van gewenschte voorzichtigheid 

 getuigde en den pas afsneed aan mogelijke en onmogelgke 

 gissingen en verbeteringen, waarvoor de tijd toen nog niet 

 rijp was; dan het karakter van het glossarium, dat, op 

 enkele uitzonderingen na, zuiver verklarend was, en tot 

 grondslag had niet de etymologie maar het taalgebruik der 

 middeleeuwen, gestaafd uit gelijkluidende plaatsen; verder 

 de prolegomena, met de beschrijving van het handschrift, 

 den vermoedelyken tijd van de berijming der sproke, in één 

 woord, met al de vragen, die, voor beantwoording vatbaar of 

 niet, behooren te worden gesteld by de uitgave van een 

 middelnederlandschen codex; eindelijk, en hierby denk ik 

 meer bijzonder aan het Aanhangsel^ de beoordeeling, vooral 

 leerzaam door de vergelijking met eene latere bewerking 

 van dezelfde legende. Doch bovenal vestig ik de aandacht 

 op de oudheidkundige bijzonderheden der aanteekeningen, 

 betreffende de kleederdracht en het huiselijk leven in de 

 middeleeuwen, bij voorkeur geput uit middelnederlandsche 

 schrijvers: »het moet bevreemding wekken, zegt hij, waarom 

 »men zich de kennis der gebruiken van Grieken, Eomei- 



