( 16) 



Leendertz en de Hoop Scheffer, die met M. de Vries en den 

 » jeugdigen Beoordeelaar" van Lulofs de redactie der in 1843 

 opgerichte »Vereeniging ter bevordering der oude nederland- 

 sche letterkunde" uitmaakten. Deze Vereeniging stelde zich, 

 zooals u bekend is, ten doel de beoefening onzer letter- 

 kunde, meer bepaald die der middeleeuwen, aan te kweeken 

 door het uitgeven van mnl. handschriften en zeldzaam ge- 

 worden drukken, die, uit een geschied-, taal- of letterkundig 

 oogpunt beschouwd, eene vernieuwde uitgave waardig waren, 

 en alzoo door eene reeks van werken bruikbare bouwstoffen 

 te leveren zoowel voor de geschiedenis en oudheden van ons 

 land als voor »het grammatisch en lexicographisch gedeelte 

 onzer schoone en rijke moedertaal" ^^). En tot de nieuwe school 

 behoorden in zekeren zin ongetwyfeld de meeste deelnemers 

 der Vereeniging, waarvan men de lange lijst slechts behoeft 

 in te zien, om tot de overtuiging te geraken, dat de revo- 

 lutie zich heinde en verre binnen onze landpalen, tot zelfs 

 in Groningerland toe, had uitgebreid en met kracht doen 

 gelden, ja zelfs steun en sympathie gevonden in het buiten- 

 land. Onder die deelnemers treffen wij de namen aan van 

 Alberdingk Thijm, Bakhuizen van den Brink, Beynen, Beijbr- 

 MAN, Brill, Campbell, Clarissb, de Clercq, Da Costa, Dozy, 

 Geel, de Geer, W. ïïecker, Busken Huët, de Jager, Kist, 

 Kneppelhout, Nassau, Oudemans, Schinkel, Siegenbeek, Sta- 

 ring, Veegens, Vissering, van Vloten, Vosmaer, Vreede, 

 A. en G. de Vries, de Wal, te Winkel ; en uit den vreemde 

 van Blommaert, Bopp, Bormans, David, Jacob Grimm, Ju- 

 BiNAL, Lachmann, Massmann, Mertens, Michel, Monmerqué, 

 P. Paris, Serrure, Zacher — welke namen ! — , voorts 

 van vele studenten, ook der hoogeschool te Groningen, wier 

 naam later een goeden klank kreeg onder onze vaderland- 

 sche geleerden. 



Behoef ik hier ter plaatse te herinneren, dat de Vereeni- 

 ging, door hare Verslagen en Berigten, maar bovenal door 

 hare tekstuitgaven, onschatbare bijdragen heeft geleverd voor 

 onze oude letteren, en in 1847, het jaar der verschoning 



