( 17 ) 



van LuLOPs' Verhandeling zich aireede schitterend van hare 

 taak had gekweten door hare daden? Dat de woordvoerder 

 der oppositie tegen de oude school zich krachtig gevoelde 

 niet door isolement, maar door de overtuiging, dat zijne 

 stem niet was als die des roependen in de woestijn, is zeer 

 verklaarbaar; dat hij bijwijlen in zijne beoordeeling uit het 

 oog verloor, dat hij een arbeid voor zich had van een ge- 

 leerde van onmiskenbare verdiensten .... wie goed begrijpt, 

 zal hem veel vergeven. 



Beide te Oestgeest en te 's Gravenhage, waar Jonckbloet 

 na de verdediging van zijn specimen woonde, was studeeren 

 zijne leuze; te Leiden kwam hij nu en dan, aanvankelyk 

 voor een en andere promotiepartij van een academievriend, 

 maar gaandeweg minder, en eindelijk meer byzonder voor 

 de boekerij der hoogeschool. 



In 1842 werd de ontdekking van een fragment der ^ra- 

 hantsche Yeesten door Kauajan voor hem een prikkel, om 

 in de boekerijen van den vreemde zijn geluk te gaan be- 

 proeven. Duitschland zou het terrein zyner verkenning 

 wezen. Van Mei tot November bleef hij uit, en gaf in het 

 tweede deel der Mengelingen van De Gids van 1843 een 

 niet onbelangrijk verslag van zijn tocht. Ik wensch hem 

 niet na te reizen, maar alleen te melden, dat hij zijn doel 

 heeft bereikt: met verscheidene geleerden als Mone, Wolf, Ka- 

 RAJAN, Grimm maakte hij kennis, en kwam met een afschrift 

 van het berlijnsche handschrift van Der naturen hloeme, 

 van het giessensche der Lorreinen, van het jenasche van 

 den Parthenopeus, en eenige uittreksels uit een berlijnsch 

 handschrift van de Doctrinael te huis. Bovendien waren zyne 

 onderzoekingen naar den oorsprong van eenige fragmenten 

 dor Historie van Troyen met een gewenscht gevolg bekroond. 

 Voldaan, en meer dan voldaan, de opgewonden stijl van 

 zijn verslag geeft er blijk van, toog hij aan den arbeid om, 

 zooals hy zegt, » door de uitgave der gevonden stukken een 

 » gedeelte aan te vullen der leemte, die nog in onze letter- 

 » kunde der middeleeuwen heerscht." Het zouden twee deelen 

 Jaakboëk 1886. 2 



