( 24) 



en letterkundige lessen, inzonderheid de laatstgenoemde, wer- 

 den trouw bezocht; de andere, waarvoor hij het System der 

 Sprachioissenschajt van Heise ^^) ten grondslag legde der 

 pars generalis, vielen niet altijd in wel toebereiden bodem: 

 of JoNCKBLOET Zijne Verwachtingen wat te hoog had gespan- 

 nen, dan wel of de wijsgeerige en historische taalkunde den 

 toekomenden theologen en juristen minder beviel, laat ik in 

 het midden. Meer belangstellincr zeker toonden de meesten 

 hunner in de practische stijloefeningen, één uur in de week, 

 en dan vooral in de reciet-oefeningen, waar de professor 

 schitterde door de degelijkheid en geestigheid zijuer critiek. 

 Zou zijne onmeedoogende beoordeeling van vertaling of opstel 

 wel eens ontmoedigend hebben kunnen worden voor de 

 patiënten, de juistheid zijner aanmerkingen en de innemende 

 toon, waarop ze werden medegedeeld, zonder eenigen den 

 minsten zweem van hatelijkheid, deden hen hun leed ver- 

 geten ; en als bij het voordragen van dicht of ondicht de 

 jonge declamator de perken overschreed van natuur en waar- 

 heid en door gemaaktheid of overdrijving zondigde, dan 

 kon hij zich, als zijn leermeester zijne luim botvierde en 

 hem ooiijk doorhaalde, troosten met het denkbeeld, dat de 

 schryver of dichter van 't voorgedragen stuk eveneens menige 

 veer op dat collegie moest laten. Ook zijne »aesthetica" 

 was bij de studenten in eere, en, als wij weten, dat hij daar 

 o. a. Macbeth, Phèdue, Tasso las, baart het geen verwon- 

 dering: in de jaarlijksche kroniek, tevens critiek, der jon- 

 gelui staan dit collegie en het »reciet" aangeschreven als 

 7> der belangstelling overwaardig" en » tot geen gering genoe- 

 gen gegeven". Enkelen, en in de eerste plaats de litteratoren, 

 waardeerden Jonckbloet als den genialen meester en getuigen 

 tot op den dag van heden, dat zij voor hunne letterkundige 

 vorming onbetaalbare verplichting hebben aan hem, die even 

 opwekkend als opgewekt doceerde. Als eerelid van het stu- 

 dentengezelschap »Belgicis Litteris Sacrum" was hij de waar- 

 dige opvolger van den stichter, zijn voorganger de Vuies ^^). 

 De laatste jaren van zijn professoraat te Groningen hin- 



