( 34) 



vaak tot dwaasheid brengt, en daarentegen gebrekkige -waar- 

 neming tot overhaaste gevolgtrekkingen leidt, een en ander 

 heeft hem bewaard voor etymologische waagstukken en kun- 

 stenarijen. Jonckbloet kende zich zelveu te goed om niet 

 te weten, waar zijn kracht lag, en om zijn tijd en vlijt 

 duurzaam te besteden aan studiën, die, ik zal niet zeggen 

 niet strookten met zijn aanleg maar die, hem aanvankelijk 

 voorgeschreven door plichtbesef, en, allengs voorwerp van 

 onderzoek geworden voor geschikter hand dan de zijne, de 

 medewerking van hem niet lauger behoefden. Den stoot 

 had hij helpen geven; in 1859 schrijft hij: »de liefhebber^ 

 is in wetenschappelijke studie veranderd"; en met het volste 

 recht, zonder eenige de minste aanmatiging, kon hij getuigen 

 bij zijn afscheid van het terrein der uitgave van taalmonu- 

 menten: »ik kan dit terrein verlaten met een gerust gewe- 

 ten en niet zonder eenige zelfvoldoening. Het heeft sedert 

 wij — de aanhaling is uit de opdracht van de Beatriis aan 

 DE Vries — het heeft sedert wij het tamelijk braak von- 

 den nog al eenige verandering, en ik durf zeggen verbete- 

 ring ondergaan .... Tot die verandering heb ik mede helpen 

 opwekken : de verdere ontginning kan aan andere handen 

 worden overgelaten"". 



Met die woorden verliet hij voor goed dat studieveld, om 

 zich voortaan uitsluitend te wijden aan de staat- en letter- 

 kundige geschiedenis van ons vaderland. 



Lang heeft Jonckbloet in tweestrijd gestaan: onze vader- 

 landsche historie lachte hem wel aan, en voorwaar niet 

 alleen, omdat hij zich genoodzaakt zag van 1848--18Ö4 

 collegie erover te geven, bestudeerde hij Kluit en Slin- 

 GELAND en las de resolutiën der Staten-Provinciaal, maar 

 omdat zij, en vooral de staatkundige geschiedenis van ons 

 volk, hem zeer sterk aantrok. Menige aanteekening, me- 

 nige uiting in vertrouwelijke brieven van zijne hand, dan 

 zijn Theocratie en Grondwet van 1851, en de rede, waar- 

 mede hij in 1854 het professoraat te Groningen heeft aan- 

 vaard over de beoefening van de geschiedenis des vader- 



