( 94) 



handeld. Hij was met hart en ziel bg zijn werk. Daarom 

 had hem wel geeu zwaarder leed kunaen treffen dan de 

 kiekte, die hem reeds eenmaal dwong den winter in een 

 zachter klimaat door te brengen, en die hem, nu zyn toe- 

 stand in het laatst van 1885 weder zoo verergerde, noopte tot 

 het besluit om ontslag uit zijne betrekking te vragen. De dood 

 heeft hem echter, nog voor hij aaa dit voornemen gevolg had 

 gegeven, weggerukt. Tn Januari hadden velen reeds geene 

 hoop meer. Hij werd daarna steeds zwakker, doch bleef tot 

 het laatst helder van hoofd. Betrekkelyk nog onverwacht 

 overleed hij den IS^leii Februari 1886. 



Kort slechts was het leven, dat aan Mees werd toege 

 meten. Doch hem was het voldoende om eene schoone blad- 

 zijde te vullen in de geschiedenis der Groningsche Universiteit. 

 De belofte om zijne krachten » geheel en onverpoosd aan 

 haar heil en bloei te wijden", *) had hy niet beter kunnen 

 nakomen. 



Met liefde en dankbaarheid omkranst, wordt het beeld 

 van dezen trouwen dienaar der wetenschap in de harten 

 zijner leerlingen bewaard. 



*) R. A. Mees. Redevoering ter aanvaarding enz. 



