( 43 ) 



geesel, te hanteeren, op zijae beurt behoudt hij zicli een eigen 

 oordeel voor, desgevorderd tegenover zijn leermeesters, en levert 

 het bewijs, dat hij meer en beter vermag dan te » scheppen 

 uit andermans pan" en te schermen met aangeleerde macht- 

 spreuken, waarvan door wie er zich van bedienen vaak de 

 bewoordingen nauwlijks worden gevat. Zijne beoordeeling is 

 ook billijk : al weet ik zeer wel, dat enkele uit het verband 

 gerukte volzinnen, enkele wat heel sterk gekleurde uitdruk- 

 kingen — Maerla.^!t de Robespierue der middeleeuwsche 

 bellettrie ; de keukenwonderen van de legende ~^) — voor de 

 considerans van een partijdig vonnis uit de Geschiedenis zijn 

 te halen, mij geeft eene nauwgezette overweging der be- 

 oordeelingen van JoNCKBLOET geen vrijheid het woord » billijk" 

 terug te nemen. Als ik denk aan het streven van den schrij- 

 ver, om steeds alle soort van dicht en ondicht te beschou- 

 wen in het licht der middeleeuwsche practijk, en zoo mogelijk, 

 ook der middeleeuwsche theorie; aan zijne vaste gewoonte, 

 om benevens zijne eigene overwegingen ook die van des- 

 noods den advocaat des duivels als verzachtende omstandis- 

 heden in rekening te brengen, ja ook een »hets hovesc dat 

 ment ghelove mede" daaronder op te nemen ^'''j ; aan zijne 

 waardeering tot zelfs van de didactische poëzie toe als »een 

 liefelijken geur verspreidende van vaderlandsche deugd", als 

 waaraan de lof toekomt » tegenover de valsche walsche ro- 

 mantiek het nationaal gevoel weer te hebben gewekt en het 

 nederlandsche zelfbewustzijn te hebben gered" ^^/j^ ; dan moet 

 ik het woord » billijk" handhaven. De beoordeeling van Jonck- 

 BLOET is eindelijk ook verstandig: ik bedoel daarmede, dat 

 hij zich vrijhoudt van de in zijne dagen niet ongewone 

 begripsverwarring, die van middeleeuwsche geschriften in 

 gebonden en ongebonden rede de hooge taalkundige waarde 

 vereenzelvigde met groote aesthetische waarde, en, door dit 

 onderscheid uit het oog te verliezen, hem, wien het om 

 meer dan eenige «jr«| Xsyóiisva te doen was, weleens knol- 

 len in de hand stopte voor citroenen. Zonder paradoxaal 

 te worden durf ik beweren, dat tot zelfs de nederlagen 



